Aankoop door Bertrand Clauzel 1803 (≈ 1803)
Reconstructie van het kasteel en aanpassingen van het park.
1er quart XVIIIe siècle
Eerste aanleg van het park
Eerste aanleg van het park 1er quart XVIIIe siècle (≈ 1825)
Ontwikkelingen door Jean de Rességuier, landelijk gebied en landschap.
2e quart XIXe siècle
Belangrijke transformaties
Belangrijke transformaties 2e quart XIXe siècle (≈ 1937)
Toevoeging van vlaggen en sieraden (1830).
28 juin 1988
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 28 juin 1988 (≈ 1988)
Bescherming van park elementen en ornamenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Parc du Secourieu met zijn ornamenten: twee paviljoens 1830, Grand Bassin, Fountain du Noisetier of waterspiegel, voormalige jachthut van de Mouline, herdenkingszuil, voormalige zogenaamde Russische bergkoeler (Box R 18-22, 27-31, 33-35, 38): inschrijving bij beschikking van 28 juni 1988
Kerncijfers
Jean de Rességuier - Eigenaar en ontwerper
Behoud het domein, trekt kunstenaars en schrijvers.
Bertrand Clauzel - Marshal en koper
Het kasteel werd in 1803 gereconstrueerd.
Oorsprong en geschiedenis
Het Parc du Secourieu, gelegen in Cintegabelle, is een historisch monument dat dateert uit het 1e kwartaal van de 18e eeuw, met belangrijke ontwikkelingen in het 2e kwartaal van de 19e eeuw. Dit vakgebied, gekenmerkt door artistieke en literaire invloeden, weerspiegelt de verfijnde levenskunst van zijn tijd, met name dankzij de interventies van persoonlijkheden zoals Jean de Rességuier, geboren in 1683, die dichters, schrijvers en kunstenaars aantrok. Het park behoudt nog steeds de sporen van de bedden, steegjes, bekkens en fabrieken die haar landschapsorganisatie structureerden.
In 1803 verwierf Bertrand Clauzel, Marshal van het Rijk, het landgoed en begon de wederopbouw van het kasteel. Hoewel het park de voetafdruk van Clauzel draagt, is het vooral de erfenis van Jean de Rességuier die domineert, met zijn voorzieningen die een landelijk karakter behouden in het zuiden en aangelegde ruimtes in het westen en noorden. De beschermde elementen, zoals de paviljoens van 1830, het grote bekken, de Noisetier fontein, of de voormalige Russische bergkoeler, getuigen van deze dubbele invloed, tussen het 18e eeuwse erfgoed en de 19e eeuwse transformaties.
Het Parc du Secourieu, ingeschreven in de historische monumenten bij beschikking van 28 juni 1988, is vandaag een privé-eigendom. De inscriptie omvat verschillende architectonische en landschapselementen, waaronder paviljoens, bekkens en een herdenkingszuil. Deze ornamenten, gecombineerd met de oude paden van de steegjes en de partijen, bieden een overzicht van de evolutie van de smaken en sociale praktijken in verband met de aristocratische en burgerlijke domeinen in Occitanie.