Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De parochiekerk Saint-Saturnin, gelegen in de Chatay in het departement Cher (Centre-Val de Loire), is een Romaans gebouw gebouwd in de 2e helft van de 12e eeuw. Het illustreert de bescheiden maar karakteristieke architectuur van de kleine Berrichonne kerken, met een rechthoekig schip in steen en een gewelfd koor in steen, afgewerkt met een apse in hemicycle. Decoratieve elementen, zoals gebeeldhouwde modellen van l-abside of interieurhoofdsteden, getuigen van bijzondere zorg gegeven aan dit deel van het gebouw.

Oorspronkelijk was de kerk afhankelijk van het hoofdstuk van St. Croix d'Orléans, zoals blijkt uit teksten uit de negende eeuw (restitutie door Carloman) en bevestiging van bezittingen door Paus Eugene III in 1151. Het bleef onder deze begeleiding tot de Revolutie, alvorens in de 19e eeuw door de gravin en gravin van Montsaulin verlost te worden. Ze restaureerden het en brachten het terug naar de gemeente, die het in 1839 in een parochiekerk bouwde. De klokkentoren, van een barlong plan, en de sacristie werden toegevoegd of gerestaureerd in de 19e eeuw, zonder de romaanse authenticiteit te veranderen.

Het dorp Chautay, gelegen in een arme regio van Berry, is de thuisbasis van een bescheiden maar coherent erfgoed: de kerk vormt een historisch complex met de oude genezing en een middeleeuwse seigneuriale residentie. Hoewel het minder rijk is dan de Romaanse gebouwen van de nabijgelegen Germigny Valley, belichaamt het de centrale rol van deze kerken in landelijke dorpen. In 2001 werd een Historisch Monument opgericht, nu profiteert het van de inspanningen van de gemeente om het en haar meubels te behouden.

Architectureel onderscheidt de kerk zich door zijn gewelfde koor dat contrasteert met een carpented schip, typisch voor lokale romaanse constructies. Ondanks de eenvoud van de materialen (geschilderde mellows) onthullen de zaagtanden die de abide en de uitgehouwen hoofdsteden van het koor sierden een regionale artistieke invloed. De klokkentoren, gerestaureerd in verschillende periodes, overwint de spanwijdte van het koor en benadrukt de hiërarchie van heilige ruimtes.

De soberheid van het gebouw wordt verklaard door de ligging van de Chatay, ten oosten van de Cher, in een gebied gekenmerkt door bodemarmoede. In tegenstelling tot kerken in de vruchtbare Aubois Valley, weerspiegelt het de beperkte middelen van een landelijke parochie. Echter, de inschrijving als historisch monument in 2001 erkent zijn erfgoed waarde, zowel architectonisch als historisch, als getuige van de middeleeuwse Berrichn gemeenschappen.

Externe links