Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het nationale monument van de tweede slag van de Marne, bekend als de Geesten, werd ontworpen door beeldhouwer Paul Landowski om de soldaten te eren die stierven tijdens het beslissende offensief van juli 1918. Op bevel van de staat in 1919 onder de naam The Dead, gaat het project naar een voorstelling van zeven geesten in graniet, symboliseren Franse wapens (grenadier, vliegenier, enz.), rondom een jonge martelaar. De plaats van de Chalmont heuvel, waar de Duitsers zich op 28 juli 1918 terugtroken, werd in 1926 door de veteranen gekozen.

Het beeld De Geesten, 8 meter hoog, wordt begeleid door een allegorisch standbeeld van Frankrijk en gegraveerde stelen met betrekking tot de gevechten. Het monument, dat op 21 juli 1935 door president Albert Lebrun werd ingehuldigd, werd in 1934 uitzonderlijk geclassificeerd voordat het werd voltooid, gefinancierd met een nationaal abonnement. Landowski drukt de ambiguïteit uit van de overwinning, die pijn en hoop vermengt, met een monumentaal werk over de vlakte van Tardenois.

Het monument maakt deel uit van een landschap gekenmerkt door de Grote Oorlog: de Chalmont heuvel, een strategisch punt in 1918, wordt een plek van herinnering waar de spectrale figuren van de soldaten waken over de gevonden vrede. De inscripties herinneren aan het offensief van generaal Mangin (18-26 juli 1918), die de Duitse troepen permanent terugduwde naar Vesle, Soissons vrijliet en het front met 50 km verkortte. Dit monument, een van de eerste van de 20ste eeuw geclassificeerd als Picardië, getuigt van de collectieve inspanning om de herinnering aan de 9 miljoen doden van het conflict te bewaren.

Paul Landowski, een veteraan uit 1914-1918, verwekte de Geesten als een belofte: "Deze doden zal ik hen opwekken," verklaarde hij in 1916. De gebeeldhouwde groep, waar elke soldaat een wapen belichaamt, omringt een naakte jongeman, een symbool van de jeugd opgeofferd en beschermd door zijn ouderen. Het monument, voorafgegaan door een benadering die de vier jaar oorlog oproept, wordt geïsoleerd door een grassende ruimte en benadrukt het heilige karakter ervan.

Gerangschikt in 1934 illustreert het Phantom Monument de artistieke en herdenkingsinnovatie van de inter-oorlogsperiode. In tegenstelling tot ossua's of begraafplaatsen, viert hij de overwinning met een abstract en poëtisch werk, waar graniet de permanente herinnering belichaamt. Vandaag de dag domineert het nog steeds de vlakte van Tardenois en herinnert het aan de beslissende rol van deze strijd aan het einde van de Eerste Wereldoorlog.

Externe links