Ar-Men Vuurtoren

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van Ar-Men ("de rots" in Breton) is een vuurtoren gebouwd tussen 1867 en 1881 aan het einde van de Seinweg, 10 km ten westen van het eiland Sein (Finistry, Bretagne). De bouw, besloten na het zinken van de Corvette Sané in 1859, was een titanische uitdaging vanwege de isolatie van de rots, ondergedompeld door de golven 90% van de tijd. Ingenieurs Léonce Reynaud, Fenoux en Paul Joly ontwierpen een gedurfd project, waarbij innovatieve technieken zoals het afdichten van ijzeren staven in de rots nodig waren om het metselwerk te verankeren.

Het werk, uitgevoerd door senanen werknemers uitgerust met kurk riemen, ging langzaam: in 1869 slechts 25 m3 metselwerk werd gelegd na 42 uur werk. Ondanks gevaarlijke omstandigheden (een werknemer verdronken in 1880), werd de vuurtoren voltooid in 1881 en vervolgens versterkt tussen 1897 en 1902 om stormen te weerstaan. Bijgenaamd Hell of Hell door de bewakers, werkte hij met teams van twee mannen, opgepikt elke 15 dagen als de zee toegestaan. In 1921 werd keeper Sébastien Plouzennec weggevaagd door een golf, die de permanente risico's illustreert.

Geautomatiseerd in 1990 na 109 jaar manuele dienst, is de vuurtoren nu geclassificeerd als een Historisch Monument (2017). De afgekorte architectuur (37 m hoog), geschilderd in zwart-wit, herbergt een optische bereik van 40 km. Als symbool van menselijk en technisch verzet inspireerde hij kunstenaars en schrijvers, zoals Jean-Pierre Abraham, voogd van 1959 tot 1963, of Jules Verne, die zijn bouw in de Cynthia Epave (1885) opriep.

Het leven van de bewakers was ritmisch door het onderhoud van de brand (ongeldige ontsteking / blussen), maritieme bewaking, en stormen die hen dagenlang zouden kloosteren. De enquêtes, uitgevoerd door cartahu (een heen-en-weer systeem over de golven), kon worden geannuleerd voor weken .. een record 89 dagen zonder in 1922. De isolatie en spanningen tussen de bewakers, zoals deze anekdote door een man die zijn verdwijning simuleert, toegevoegd aan de legende van de vuurtoren.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bezetten drie Duitse soldaten de vuurtoren en vuurden alleen voor de schepen van de Kriegsmarine. Ondanks deze tests blijft Ar-Men een meesterwerk van techniek, een getuige van de technische vooruitgang (electrificatie in 1988) en de moed van de mannen die het bouwden en onderhouden. Vandaag de dag wordt het onderhoud uitgevoerd door middel van een helikopter, maar de conditie betreft erfgoedverenigingen.

Externe links