Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Pierre de Gargantua de Doingt dans la Somme

Patrimoine classé
Mégalithes
Pierre
Pierre de Gargantua

Pierre de Gargantua de Doingt

    R.D. 937
    80200 Doingt
Particuliere eigendom
Crédit photo : Grefeuille - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Néolithique
Bouw van menhir
1840
Historische monument classificatie
1864
Archeologische vondsten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Menhir zegt La Pierre de Gargantua: rangschikking op lijst van 1840

Kerncijfers

Gargantua - Legendarische figuur Reuzen geassocieerd met lokale volksverhalen.
Louis Duthoit - Graver en historicus Hij vertegenwoordigde de menhir (behoudd werk).
Clodomir Boulanger - Archeoloog (1900) Ik bestudeerde de megalieten van de Somme.

Oorsprong en geschiedenis

De Gargantua Steen, ook wel Gargantua vinger of plaat steen, is een neolithische menhir gelegen in Doingt, in het departement van de Somme (Hautes-de-France). Dit blok van parallelepipedische zandsteen is 4,15 meter hoog, met een geschatte begraven diepte van 2,50 meter. Zijn gezichten zijn afgestemd op de kardinaalpunten, en zijn imposante massa maakt het een zeldzaam exemplaar in Noord-Frankrijk. Een standbeeld van Gallo-Romeinse Mercurius, nu bewaard in het museum in Peronne, zou aan zijn voet ontdekt zijn, hoewel de opgravingen van 1864 niets verdachts onthulden.

Deze menhir is sinds 1840, een historisch monument, vertegenwoordigd in een gravure van Louis Duthoit, bewaard in het Alfred-Danicourt Museum in Peronne. Zijn naam roept Gargantua op, een legendarische reus aan wie traditie zijn erectie toeschrijft: volgens één versie, lanceerde hij het van Peronne om zich te ontdoen van een steen in zijn schoen; Volgens een andere, zou hij hem erin geluisd hebben om een bron te drogen die het gebied overspoelt. Een derde legende combineert feeëndansen en tovenaars uit het nabijgelegen bos en versterkt de mystieke aura.

De site, gelegen in een bosrijke omgeving in de buurt van de rivier de Keulen, 1,5 km van Peronne, illustreert het belang van megalieten in lokale overtuigingen. De verslagen van Clodomir Boulanger (1900) en de studies van Legrain (1891) of Ponchon (1907) benadrukken zijn rol in het prehistorische erfgoed van de Somme. Vandaag de dag is er een belangrijke getuigenis van neolithische praktijken, het mengen van geschiedenis, archeologie en regionale folklore.

Externe links