Historische monument classificatie 12 novembre 1963 (≈ 1963)
Registratie bij ministerieel decreet
1965
Archeologische vondsten
Archeologische vondsten 1965 (≈ 1965)
Enquêtes rond het monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gallo-Romeinse batterij van de Tourracque d'Ortolas (cad. C 26): inschrijving bij decreet van 12 november 1963
Kerncijfers
Information non disponible - Geen naam geciteerd
Bronnen vermelden geen tekens
Oorsprong en geschiedenis
De Gallo-Romeinse stapel van de Tourraque, ook bekend als Tourraque d'Ortolas, is een stenen gebouw gelegen in Lamazère, Gers (Occitanie). Dateert uit het midden van de tweede eeuw naar analogie met soortgelijke monumenten van het zuidwesten, het is nu 6,81 m hoog, hoewel de aanvankelijke hoogte was waarschijnlijk hoger. Het vierhoekige vlak (4 × 3,20 m) is gebaseerd op een funderingsmassa van 0,83 m diep, met een parlement in lokale kalksteenmoeren en een kern in opus caementicium. De structuur, bestaande uit twee zichtbare verdiepingen (een pilasterpodium en een hoger niveau in retraite), werd overdekt door een tegeldak, waarschijnlijk in een gebouw.
De pool wordt geïnterpreteerd als een cenotaaf, die wijst op de nabijheid van een begrafenis van een belangrijk karakter, gesuggereerd door de aanwezigheid van een begrafenisverblijf aan de basis. Een gewelfde niche, gegraven in het westen gezicht (en gedeeltelijk vernietigd door vandalisme voor de 19e eeuw), waarschijnlijk gehuisvest beelden van de overledene. De oriëntatie van het monument, met zijn hoofdgezicht op het noordwesten, was bedoeld om het zichtbaar te maken vanaf de Baisische vallei, 1,5 km verder naar het zuiden. Archeologische onderzoeken in 1965 bevestigden het bestaan van resten van andere nabijgelegen gebouwen, die een mogelijke antieke villa geassocieerd.
Gerangschikt als historisch monument bij decreet van 12 november 1963, werd de stapel eerst onderzocht pas aan het eind van de 19e eeuw. De opgravingen onthulden een goed bewaarde trimmen op het noordgezicht, evenals een kroonluis die de overgang tussen de vloeren markeert. Ondanks het ontbreken van direct bewijs, wordt zijn funeraire rol ondersteund door vergelijkingen met andere zuidwestelijke palen, vaak gelegen in de buurt van de sporen om te dienen als geografische bezienswaardigheden. Door de laagbouw omliggende behuizingen kon de hele stapel worden gezien, waardoor zijn herdenkings- en symbolische functie werd versterkt.
De gebruikte materialen (kruimels, betonfragmenten, tegulae) suggereren de aanwezigheid van een breder architectonisch complex, waaronder misschien een villa en een ceremoniële ruimte gewijd aan een lokale familie. Deze hypothese wordt versterkt door parallellen met andere plaatsen, zoals de Ordan-Larroque stapel (Gers), ook geassocieerd met een oude villa. De Tourracische stapel illustreert Gallo-Romeinse begrafenispraktijken, waarbij Romeinse invloeden (opus caementicium architectuur, pilaster decoraties) en lokale tradities worden gemengd in een landelijke context van het Hoge Rijk.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen