Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Pirou, gelegen in de gelijknamige gemeente Normandië, is een voormalig kasteel gesticht aan het einde van de 12e eeuw. Oorspronkelijk gebouwd in hout en vervolgens in steen, het keurt een concentrisch plan typisch voor schelp-houden, omgeven door een kunstmatige vijver en beschermd door opeenvolgende gracht. De kerker, nu uitgestorven, domineerde een strategische locatie nabij de voormalige kust, die toezicht hield op de westkust van Cotentin. Het kasteel werd in de 17e eeuw grondig getransformeerd en gedeeltelijk gerestaureerd tussen 1968 en 1994 onder leiding van Abbé Marcel Lellàvis.

De eerste heren van Pirou, geciteerd in 1066, bouwden het fort op een Vikinghek. Pirou's familie hield het fief tot de 14e eeuw, toen hij door verbond naar Den Haag, dan naar het bos na de Honderdjarige Oorlog. Het kasteel werd in 1370 door de Anglo-Navarrais bezet en bleef 38 jaar onder Engelse heerschappij voordat het werd gerestaureerd in 1450. In de 17e eeuw, de nieuwe eigenaren van Vassy ondernam grote architectonische veranderingen, het toevoegen van klassieke huizen op de binnenplaats.

Het kasteel werd een boerderij bij de Revolutie, vervolgens overgenomen in 1966 door Abbé Lelàvis, die het gerestaureerd en maakte er de Tapestry van Pirou, een borduurwerk geïnspireerd door die van Bayeux, vertellen de Normandische veroveringen in Italië. Tegenwoordig herbergt de site middeleeuwse en klassieke gebouwen, waaronder een 17e-eeuwse kapel, een geruite kamer en verdedigingselementen zoals mâchicoulis en aartsères. Gerangschikt een historisch monument in 1968, is het open voor een bezoek, met een zeldzame getuigenis van Norman architectonische evolutie van de twaalfde tot de achttiende eeuw.

Een lokale legende vertelt dat de heer van Pirou en zijn familie, belegerd door de Normandiërs, werden omgezet in ganzen door een betoveraar om te ontsnappen aan de belegering. Niet in staat om de menselijke vorm te herstellen na de vernietiging van de grimoire, zouden ze dwalen sinds onder deze verschijning, verklarend de jaarlijkse migratie van ganzen in de Cotentin. Deze legende, een van de oudste in Cotentin, inspireerde een musical in 2006.

De huidige resten omvatten een veelhoekige behuizing geflankeerd door torentjes, een ophaalbrug vervangen in de zeventiende eeuw door een stenen brug, en twee 17de en 18de eeuwse huizen. De gracht, nog steeds in het water, en de originele vijf verdedigingsdeuren (waarvan er nog drie) illustreren middeleeuwse militaire vindingrijkheid. De restauratie van de 20e eeuw liet elementen zoals het wandtapijt van Pirou (58 meter), gemaakt door Thérèse Ozenne na de schetsen van Abbé Lelvisure, behouden.

Het kasteel, dat sinds 1994 eigendom is van de Abbey Foundation van La Lucerne, wordt bezocht van april tot september. Bezoekers kunnen de middeleeuwse bakkerij, de pers, de St. Lawrence kapel (beelden van de 15e tot 16e eeuw) en de ronde weg met uitzicht op de mâchicoulis en de schist daken ontdekken. De permanente tentoonstelling van tapijt en de verhalen van ganzen legende verrijken de historische ervaring.

Externe links