Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De hangbrug van Tonnay-Charente, ingehuldigd in 1842, volgt een oude middeleeuwse brug genoemd in 1242 maar vaak vernietigd. Het werd ontworpen door ingenieur Lazare Joseph Aimé Dor om te voldoen aan de behoeften van het oversteken van de Charente, ter vervanging van een bindende veerboot. De bouw ervan, gefinancierd door een subsidie van 250.000 frank en een aan Pierre Debans verleende concessie van 77 jaar, duurde elf maanden. De 623 meter lange brug had gedurfde technische kenmerken voor die tijd, met een 204 meter centrale dek en een 416 meter hoge toegang viaduct.

In 1883 stortte het houten schort in tijdens een belastingstest, die in 1884 moest worden gereconstrueerd door ingenieur Ferdinand Arnodin, die de structuur versterkte met een metalen frame met behoud van een houten vloer. Deze laatste kwam ook tussenbeide voor de Rochefort veerbrug in 1900. Ondanks dit werk werd de brug, ongeschikt voor toenemend autoverkeer, opnieuw geconsolideerd in 1934-35 met torens en draden door het bedrijf Fives-Lille.

Na de opening van de Saint-Clément brug in 1964 werd de hangbrug in 1975 gedeeltelijk heropend voor voetgangers en fietsers. Hij maakte in 1988 een historisch monument, onderging diverse restauratiecampagnes, met name in 2004-2009 en 2021, om zijn schort en metselwerk te behouden. Tegenwoordig blijft het een symbool van het industriële en technische erfgoed van de regio, terwijl het een populaire toeristische bestemming is.

De brug is te zien op het logo van de stad Tonnay-Charente. De structuur, het combineren van elementen van steen, metaal en hout, illustreert de evolutie van bouwtechnieken door de eeuwen heen. Ondanks de uitdagingen van het milieu (marties, overstromingen en moerasrijke bodem), blijft het een opmerkelijk getuigenis van 19e-eeuwse techniek.

Recente werkzaamheden, gedeeltelijk gefinancierd door de staat en de regio Nouvelle-Aquitaine, zijn erop gericht de duurzaamheid ervan te waarborgen. De brug, hoe breekbaar ook, blijft bezoekers aantrekken voor zijn panorama van de Charentevallei en zijn rol in de lokale geschiedenis, vooral tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar het diende als een decor voor de film Three Days in juni 2005.

Externe links