Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Parijse Poort is een symbolische constructie gebouwd in de tweede helft van de 18e eeuw in Moulins, in de Allier. Het bestaat uit twee monumentale stenen kolommen, geplaatst aan beide zijden van de rue de Paris, om de ingang van de stad te markeren. Deze kolommen vervangen een onvoltooid stedelijk omheinde project, verlaten na de uitbreiding van de voorsteden in de zeventiende eeuw. Oorspronkelijk moesten twee torens de weg omlijsten, maar alleen de basis van de West Tower blijft vandaag.

Op bevel van Jacques de Flesselles, intendant van de algemeenheid van Moulins, begon de bouw in juli 1764 onder leiding van metselaar Martin. De rue de Paris, een belangrijke as die Parijs met Lyon verbindt (later de route van de nationale weg 7) en vervolgens particuliere hotels, kloosters en herbergen concentreert. De oostelijke colonne is verbonden met het Hotel Heron, de thuisbasis van de Marshal van Villars (1653-1734), die het strategische en sociale belang van deze plek illustreert.

De Parijse Poort wordt een plaats van officiële ceremonies. In 1771 werd prinses Marie-Joséphine de Savoie, de toekomstige echtgenote van de graaf van Provence (Louis XVIII), plechtig naar Versailles begeleid. Twee jaar later genoot zijn zus Marie-Thérèse, bestemd voor de graaf van Artois (Charles X), dezelfde eer. Tijdens de revolutie werd het wapen van de pilasters vernietigd in 1793-1794, waarbij de monarchische symbolen werden gewist.

In de 19e en 20e eeuw werden aangrenzende gevels gebruikt als ondersteuning voor reclamepanelen, die de veranderingen in stadsgebruik weerspiegelen. De poort werd op 9 december 1929 definitief als historische monumenten vermeld, die zijn erfgoedwaarde erkennen. Vandaag de dag blijft het een architectonische getuige van de stedelijke ambities van Moulins onder het Ancien Régime.

Externe links