Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Porte Dijeaux is een oude versterkte poort van Bordeaux, herbouwd in het 2e kwart van de 18e eeuw (1748-1753) onder de impuls van Intendant Tourny om de stad te verfraaien. Het vervangt een 14e-eeuwse middeleeuwse poort, die zelf een Romeinse opening van de 4e eeuw, genaamd porta Jovia (Jupiter Gate), op het westelijke einde van de decumanus volgt. De huidige versie, ontworpen door architect André Portier en gedecoreerd door Claude-Clair Francin, maakt deel uit van Bordeaux' neoklassieke stedenbouwkundige project, met gesneden trofeeën en koninklijke symbolen (wapens van Frankrijk) en lokale (wapens van Bordeaux).

Zijn naam, getuigd in verschillende vormen (Dijeu, Digaus), wordt besproken: Abbé Baurein ziet er een verwijzing naar de middeleeuwse Joodse wijk (porta deus Judias), terwijl Camille Julian een Gallo-Romeinse oorsprong voorstelt gekoppeld aan de tempel van Jupiter (Porta Jovis), vervormd in gascon (de Jòu). De poort speelde een defensieve rol, met name tijdens de Fronde in 1650, waar zij zich twaalf dagen verzette tegen de koninklijke troepen na de bezetting van de Faubourg Saint-Seurin.

De Dijeaux Gate werd in 1921 geregeerd door een historisch monument en werd na de revolutie verwijderd van de zijramen. Gebouwd van Frontenac steen (herkenbaar aan zijn schelp sedimenten), werd gerenoveerd in 1971 en vervolgens in 2022. Het markeert het hoogtepunt van de Dijeaux Street op Gambetta Square (voormalig Dauphine Square), met de nadruk op de historische as van de Romeinse decumanus.

De 14e eeuwse middeleeuwse poort, gelegen tussen twee ronde torens en beschermd door een merlon in de halve maan, werd vernietigd in 1746 om plaats te maken voor het huidige monument. Francin's decoraties omvatten militaire trofeeën, Bordeaux wapens, en een Neptunus hoofd omringd door zeekalveren, symboliseren de verbinding van de stad met de zee en de rivier.

De evolutie weerspiegelt de stedelijke expansie van Bordeaux: eerst geïntegreerd met de wallen, werd het een decoratief element na de sloop van de vestingwerken. De Revolutie verwijderde haar vandalen en vensters, die door de afschaffing van subsidies achterhaald werden. Tegenwoordig getuigt het van de historische lagen van de stad, van oudheid tot de achttiende eeuw.

Externe links