Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij van de Jaillette, gelegen in Louvaines in Maine-et-Loire, werd opgericht in 1194 door de ridder Geoffroy Ostoir bij zijn terugkeer uit de derde kruistocht. Het is toevertrouwd aan de Augustijnse monniken van de abdij van Mélinais, die er zes religieuzen heen sturen om een klooster te bouwen dat volgens een atypisch Cisterciëns plan wordt georganiseerd: kerk in het noorden, capitulaire kamer en slaapzaal in het oosten, refter in het zuiden, en een centraal klooster met vier overspanningen. Deze ongebruikelijke regeling voor een priorij leverde hem de bijnaam "abbey of the Jaillette" op. De gebouwen behouden sporen van middeleeuwse fresco's en graven in de capitulaire hal, onthuld door archeologische onderzoeken.

In de 15e eeuw leidde de achteruitgang van de kloosterroepingen de abdij van Mélinais tot de vervanging van de monniken door een burgerlijk bestuurder. De laatste verandert de zuidelijke vleugel door het toevoegen van een vloer boven de refter en een verdedigingstoren met een spiraalvormige trap. In 1607 werd de priorij doorgegeven aan de Jezuïeten van het Koninklijk College van La Flèche, na onderhandelingen tussen Hendrik IV en de paus. Hun bezittingen bleven tot hun verbanning in 1762, en werden vervolgens doorgegeven aan de vaders van de Christelijke leer.

Tijdens de revolutie werd de priorij gevorderd: de kerk werd gemeenschappelijk eigendom, terwijl de rest werd verkocht als nationaal eigendom. Een muur wordt in het klooster gebouwd, gedeeltelijk ontmanteld om zijn stenen terug te krijgen. Het werd een boerderij in de 19e eeuw, de site viel in ruïnes totdat André Sarazin waarschuwde voor de toestand in 1971. Het is in 2000 gerestaureerd door particulieren. De kerk en overblijfselen van het klooster werden ingeschreven in de Historische Monumenten in 1926 en 1976.

De kerk, deels Romaans (XI eeuw voor de oorspronkelijke kapel), behoudt muurschilderingen uit de 12e en 16e eeuw. Het klooster, een van de drie romaanse exemplaren in Pays de la Loire, verloor een deel van zijn arcades, maar elementen werden teruggevonden en hersteld tijdens restauraties. Het ouderlijk huis, gerenoveerd in de 16e en 18e eeuw, heeft een Renaissance gevel en achthoekige traptoren. In het westen sloot een muur ooit de ruimte voor conversanten, nu weg.

De priorij illustreert de architectonische en religieuze ontwikkelingen van Anjou, gekenmerkt door de kruistochten, de Katholieke Reformatie en revolutionaire omwentelingen. Zijn hybride plan, tussen priorij en abdij, en zijn opeenvolgende transformaties maken het een zeldzame getuigenis van de regionale monastieke geschiedenis. Recente opgravingen en restauraties hebben het mogelijk gemaakt structurele en decoratieve elementen te vinden, die een glimp van het middeleeuwse en moderne kloosterleven bieden.

Externe links