Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Notre-Dame de l'Angle, gelegen in Chantonnay in Vendée, was een middeleeuws religieus etablissement afhankelijk van de orde van de reguliere kanunniken van Sint Augustinus. Opgericht voor de 15e eeuw, wordt het genoemd in oude bronnen zoals de Grand Gauthier onder de naam Priorat ons van Angulo, vervolgens in de cartulaire van Alliot (1648) als Priory-Cure van Onze-Lieve-Vrouw van Langer, geplaatst onder het beschermheerschap van de abdij van Sint Vincent van Nieul-sur-l'Autise. In de moderne tijd, werd zijn voordeel geschat op 1200 pond, en drie Missen werden dagelijks gevierd.

In de 17e eeuw behoorde de priorij tot de 343 priorijen van het bisdom Luçon, naast 8 abdijen en 182 kuren. Het huisvestte waarschijnlijk een kleine gemeenschap van canons gewijd aan gebed, landbouwwerk en pastorale bediening. Slechts twee COMMAND Priors zijn bekend: Thibaud Chabot, seigneur de la Grève à Vouvant, die in 1429 overleed tijdens het beleg van Orléans, en Gabriel des Noues, seigneur van Beaumont, die het kanaal van Maille in 1664 gedeeltelijk financierde en zijn wapenschild aan de priorij aanbood.

De abdij van Nieul-sur-l'Autise, waar de priorij van afhankelijk was, werd in 1721, en het is waarschijnlijk dat geen monnik meer in de Angle zou verblijven aan de vooravond van de revolutie. In 1792 diende de kapel als toevluchtsoord voor Abbé Dessein, een vuurvaste priester van Sint Vincent-Puymaufrais, die zich daar verborg dankzij een ondergrondse en een holle muur. Verkocht als nationaal eigendom in 1796 aan Philippe Esgonnière, het eigendom behoort nu toe aan de Thomas familie. De kapel, het enige overblijfsel van de priorij, is geïntegreerd in een boerderij.

Architectureel presenteert de Prioral Chapel of Notre-Dame een typisch rechthoekig plan van de roman, met een plat bed en een uniek gewelfd schip midden in de hangar. Gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, werd het herontworpen aan het einde van de 14e eeuw: de muren werden versterkt door interieurarchatures, en de zuidelijke ramen gedeeltelijk ommuurd of omgezet in gotische stijl. De westelijke gevel, oorspronkelijk doorboord door een oculus, werd geconsolideerd door bevooroordeelde uitlopers. Sporen van drie lagen verf (apparatus en bloemmotieven) blijven binnen.

Het terrein, gelegen op een voorgebergte met uitzicht op de Petit Lay vallei, werd vandaag omringd door kloostergebouwen verdwenen, vervangen door een boerderij. De kapel, ingedeeld onder de nieuwe gebouwen van Vendée, wordt door lokale historici geciteerd als archivaris Delhommeau en auteur François Semur. Zijn bescheiden geschiedenis weerspiegelt dat van vele kleine landelijke prioriteiten, vermist of getransformeerd na de revolutie.

Externe links