Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De eerste Joodse begraafplaats in Peyrehorade, gelegen aan de Rue des Chapons, werd opgericht in 1628 op grond gekocht van de heren van Aspremont, buiten de stadsmuren. Deze plaats, met een oppervlakte van 16,37 hectare, is gesloten door een houten poort en huizen ongeveer duizend graven, gematerialiseerd door kalksteen platen gelegd op de grond. De oudste grafsteen dateert uit 1631, en de begraafplaats bereikte verzadiging in 1737, als gevolg van de demografische expansie van de lokale Joodse gemeenschap.

Tussen 1633 en 1722 toonden de begrafenisinscripties een progressieve judaizatie, die de identiteit van deze gemeenschap onthulde. Volgens Marc Benquet's onderzoek (TER van de geschiedenis) werden in Peyrehorade al Joodse begrafenisrituelen beoefend sinds de tweede helft van de zestiende eeuw, lang voordat het land officieel werd verworven. De groei van de Joodse bevolking vereist later de oprichting van een tweede, dan een derde begraafplaats op de gemeente.

Het terrein, beschermd door decreet van 27 september 1995 voor de omheining muur, grond en kelder, wordt nu beheerd door een cult vereniging. De 468 grafstenen die nog zichtbaar zijn, getuigen van de sefaradgeschiedenis in het zuidwesten, in een gebied dat gekenmerkt wordt door intensieve culturele en commerciële uitwisselingen. De geschatte locatie (8 Chemin des Maurisks) en de staat van instandhouding onderstrepen het belang van het erfgoed, ondanks een als eerlijk beschouwde cartografische nauwkeurigheid (noot 5/10).

De genoemde bouwperioden (17de en 18de eeuw) komen overeen met de planningsfases van de begraafplaats, terwijl de Joodse gemeenschap van Peyrehorade een opmerkelijke economische en sociale rol speelde in de Landes. Dit historische monument illustreert dus de coëxistentie van religieuze tradities in een Frankrijk van Ancien Régime, tussen lokale tolerantie en ruimtelijke beperkingen.

De studie van begrafenisinscripties toont een taalkundige en symbolische evolutie, van neutralere formules tot expliciet Joodse tekens. Dit proces maakt deel uit van een bredere context van reasserratie van identiteit, terwijl de Joodse gemeenschappen in het Zuidwesten onder seigneurieel gezag relatieve autonomie genoten, zoals blijkt uit de aankoop van land van de heren Orthe en Aspremont.

Externe links