Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Meillerie, gelegen in het gelijknamige dorp Haute-Savoie, is een versterkte priorij gesticht rond 1130 door Boson d'Allinges, Boson en Gaudemard de Lugrin, met toestemming van graaf Amédée de Maurienne. Het werd in de 12e eeuw door kanunniken van Sint Augustinus bezet als een actief religieus centrum, verbonden met de abdijen van Abondance en Saint-Ours van Aosta. De eerste structuren omvatten een kerk en een kloostergebouw, terwijl het belang ervan groeide in de 13e eeuw met de verwerving van de rechten van justitie op Meillerie, Lugrin en Thollon, toegekend door Aymon II van Faucigny en Amédée IV van Savoie.

In de 13e eeuw werd de priorij een belangrijk administratief centrum voor de provoost van de Grand-Saint-Bernard, beschutting capitulaire bijeenkomsten en het uitoefenen van een seigneury uitgebreid in het oosten van Chablais. Deze seigneury, begrensd door natuurlijke bezienswaardigheden zoals de berg Bénand of de Borée piek, heeft zijn eigen gevangenis en patibulaire vorken. Er waren echter terugkerende conflicten tussen Meillerie en Evian, met name in 1289 en 1314 waar geschillen over jurisdictierechten en territoriale grenzen ontaardden in geweld, zoals het plunderen van een berghut door Evian-bewoners.

Vanaf de 15e eeuw daalde de priorij met het begin van de Grote Sint-Bernard en de conflicten met Evian, verergerd door de oorlogen (Valaisans, Genevois, Frans). In de 16e eeuw, gedeeltelijke vernietiging en de vermindering van het aantal canons tot drie markeerde zijn verzwakking. De zeventiende eeuw bracht een slaap, met het einde van de processen tegen Evian in 1676 en een gedocumenteerd landbouwbeheer. De 18e eeuw zag echter zijn secularisering in 1752, gevolgd door een geleidelijke stopzetting ondanks pogingen om te herstellen. Tijdens de revolutie ontsnapt de toren, gebruikt als gevangenis en archief, nauwelijks aan vernietiging.

De huidige kerk, gewijd aan Sint Bernard de Menthon, combineert middeleeuwse elementen (dertiende eeuw koor, ogivale gewelven, gelobde rozen) en moderne (negende eeuwse schip). Het koor, het voormalige hart van de priorij, presenteert vegetarische hoofdsteden en geschilderde kluissleutels, terwijl de toren-clocher, gebouwd als verdedigingstoren, sporen van zijn gevangenisfunctie (archerieën, veroordeelde latrines) behoudt. De glas-in-lood ramen, gerestaureerd in de 19e eeuw na de schade veroorzaakt door een storm in 1822, vertegenwoordigen Saint Augustine en Saint Bernard van Aosta.

Het huis, gedeeltelijk bewaard gebleven, bestond oorspronkelijk uit versterkte vleugels, gewelfde kelders (fromageries, pers) en woonruimtes zoals de keuken of de magna. De toren, een symbool van seigneuriële macht, diende ook als kelder en martelkamer. Na de Revolutie werden de gebouwen, verkocht aan dorpelingen, een parochiekerk die in de 19e eeuw werd uitgebreid om de gelovigen tegemoet te komen. Vandaag is de site, beschermd sinds 1990 en uitgebreid in 2015, getuige van de religieuze, gerechtelijke en architectonische geschiedenis van Savoyard Chablais.

Externe links