Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De poort en torens van de oude haven van Cognac, ook bekend als de Porte Saint-Jacques, vormen een van de weinige overblijfselen van de middeleeuwse wallen van de stad. Op de kade van de Charente maakten ze deel uit van een verdedigingssysteem bestaande uit drie deuren (Saint-Martin, Angoumoisine en Saint-Jacques) en een brug tussen de stad en de wijk Saint-Jacques, aan de andere oever. De eerste vierkante torens uit de 12e eeuw werden omstreeks 1500 vervangen door de huidige ronde torens van kalksteen. De deur, met een licht gebroken boog, wordt geflankeerd door mâchicoulis en versierd met gesneden gargoyles.

Door de eeuwen heen heeft het monument verschillende toepassingen en transformaties ondergaan. Na de revolutie dienden de torens als gevangenis tot 1860. De middeleeuwse brug werd in 1855 verwoest, vervangen door een "nieuwe brug" voltooid in 1850. Restauratiecampagnes vonden plaats in de 19e en 20e eeuw, met name onder leiding van architect Paul Abadie (1819 De poort werd in 1925 als historisch monument vermeld en in 2021 ontving hij een subsidie van 250.000 euro onder de Erfgoed Lotto, waardoor in december 2023 renovaties konden worden gestart.

De architectuur van het monument weerspiegelt zijn defensieve en symbolische rol. De twee torens, gewelfd in een cradle met vol crantra, worden overdekt door verharde terrassen en mâchicoulis met kraaien versierd met onderscheidingen en schelpen. Lokale kalksteen, gebruikt voor de bouw, en gesneden gargoyles voegen een esthetische dimensie aan dit militaire werk. De Heilige Jakobus Poort illustreert aldus de evolutie van de vestingtechnieken tussen de Middeleeuwen en de Renaissance, terwijl tegelijkertijd getuigt van de stedelijke geschiedenis van Cognac, verbonden met de rivier en haar uitwisselingen.

Externe links