Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Ranrouët, gebouwd rond 1125 door de heren van Assérac op een feodale motte, werd een stenen kasteel in de 13e eeuw onder Alain d'Assérac. Gelegen aan de rand van het moeras van Brière, maakt het gebruik van dit wetland als een natuurlijke verdediging. Het fort, typisch voor Bretonse militaire architectuur, komt in handen van drie grote families: d-Assérac, Rochefort, dan Rieux, die het aanpast aan de evoluties van oorlogstechnieken, vooral voor de artillerie.

In de 14e eeuw moderniseerde Guy de Rochefort het kasteel door grachten te graven en een ronde boulevard toe te voegen, waardoor de Archères werden omgevormd tot kanonnen. In de 15e eeuw herbouwde John IV de Rieux, dicht bij Anne de Bretagne, Ranrouët gedeeltelijk na de vernietiging in 1488, dankzij een financiering van 100 000 ecu. Het kasteel werd toen een mix van fort en seigneuriale residentie, met een weelderige huis lichaam en een innovatieve trap voor de tijd.

De oorlogen van de religie markeerden een keerpunt: Johannes VIII van Rieux, lid van de Liga, werd opgehangen in 1593, en het kasteel onder koninklijke controle. Bezet door onbetaalde soldaten, werd hij gedeeltelijk ontmanteld in 1618 voordat hij werd herbouwd door John IX van Rieux. In 1793 verbrandde een republikeins leger hem. Verlaten diende hij als steengroeve tot zijn overname in 1929 door de familie Menager, die consolidatiewerk begon.

De site werd in 1925 door de Generale Raad van Loire-Atlantique overgenomen. Sinds de jaren zeventig, archeologische opgravingen hebben onthuld resten als een verharde keuken. Vandaag wordt beheerd door Cap Atlantique, het kasteel bezoekt en biedt educatieve activiteiten, waaruit blijkt dat de sleutelrol in de militaire en seigneuriële geschiedenis van Bretagne.

Toekomst

Het kasteel wordt bezocht en is het onderwerp van educatieve activiteiten.

Externe links