Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Gallo-Romeinse rempart van Evreux à Évreux dans l'Eure

Patrimoine classé
Vestiges Gallo-romain
Remparts gallo-romains
Eure

Gallo-Romeinse rempart van Evreux

    Allée des Soupirs
    27000 Évreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Rempart gallo-romain dÉvreux
Crédit photo : X-Javier - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
7 août 1941
Eerste MH-ranking
29 octobre 1984
Tweede rang MH
25 novembre 1996
Registratie van resterende resten
21 avril 2021
Gedeeltelijke instorting
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Remnants of the Gallo-Romeinse wallen (Box I 446, 463, 464, 467): classificatie bij decreet van 7 augustus 1941 - Vestigations of the Gallo-Romeinse behuizing van het Lower Empire (Box XD 174, 175 (1 en 5 rue de la Petite-Cité), XH 35, 36, 38 (Rue Charles-Corbeau et allée des Soupirs), XM 64, 66 (Rue Charles-Corbeau et rue de l'Horloge) : classificatie bij volgorde van 29 oktober 1984 - Plaatsvervanger, in zijn geheel, met uitzondering van de reeds geclassificeerde delen (Zaak XH 41; XM 64, 66, 14, 76, 73, 72, 71; XD 1, 15, 170, 17, 18, 195, 176, 173, 176, 44): inschrijving bij volgorde van 25 november 1996

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd Bronnen vermelden geen actoren

Oorsprong en geschiedenis

De Gallo-Romeinse wal van Evreux is een omheining gebouwd tussen het einde van de derde en het midden van de vierde eeuw om Mediolanum Aulercorum, hoofdstad van de Civitas van de Aulerques Eburovices te beschermen. Het is 1,145 m lang en beperkt een vierhoek van negen hectare, met gespolieerde elementen (koloms, gesneden blokken) van eerdere gebouwen. De route volgt gedeeltelijk Gallische straten en omarmt natuurlijke contouren, zoals de kreek van Espringale of Iton.

De bouw vindt plaats in een context van de militaire crisis van het Romeinse Rijk, hoewel de exacte rol (defensief of symbolisch) blijft besproken. Een eerste poging tot versterking in de derde eeuw, onafgemaakt, gaat vooraf aan deze wal. Doelbewust sluit het monumentale centrum (theater, thermale baden) uit, wat een omzetting van stedelijke prioriteiten naar defensie suggereert. De opgravingen sinds de 19e eeuw en de zichtbare resten (met name bij de kathedraal en het museum) maken het tot een van de best bewaarde Gallo-Romeinse ensembles in Normandië.

Samengesteld uit een opus mixtum (kalksteen, vuursteen, bakstenen), bereikt het wall 5,10 m in hoogte bewaard voor een bodem van 3,80 m breed. De buitenkant trim, gedeeltelijk ingestort in 2021, toont een omgekeerde corbellatie om de stabiliteit te versterken. Drie deuren en een poterne horen te zijn, maar er is geen toren geïdentificeerd. Een 40 m glacis en een innerlijke agger (4 tot 14 m breed) voltooien het apparaat, hoewel hun exacte functie (sterk tegen sap?) onzeker blijft.

Gerangschikt een historisch monument in 1941 en 1984 (resterende onderdelen genoemd in 1996), de wal illustreert de aanpassing van de Gallische steden aan de onrust van het Nederrijk. De onregelmatige indeling, aangepast aan terrein en beken, onthult pragmatische planning. De massale spoliaties van materialen (kolom vaten, hoofdsteden) weerspiegelen ook de achteruitgang van openbare gebouwen ten gunste van een prestigieuze behuizing, een symbool van weerstand en stedelijke continuïteit.

De site wordt nu gedeeld tussen particuliere, departementale en gemeenschappelijke eigendommen. Een deel van het museum is zichtbaar in de kelder van het Evreux Museum, terwijl delen van het historische centrum, zoals langs de Iton of het gangpad van de zucht, zichtbaar zijn. Deze overblijfselen, samen met die van Gisacum (buur Sanctuary), bieden een uniek inzicht in de urbanisatie en cultus van de Aulerques Eburovices.

Externe links