Eerste MH-ranking 7 août 1941 (≈ 1941)
Belangrijkste beschermde partijen
29 octobre 1984
Tweede rang MH
Tweede rang MH 29 octobre 1984 (≈ 1984)
Uitbreiding van de bescherming
25 novembre 1996
Registratie van resterende resten
Registratie van resterende resten 25 novembre 1996 (≈ 1996)
Voltooit rechtsbescherming
21 avril 2021
Gedeeltelijke instorting
Gedeeltelijke instorting 21 avril 2021 (≈ 2021)
Zuidwestelijke buitenkant
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Remnants of the Gallo-Romeinse wallen (Box I 446, 463, 464, 467): classificatie bij decreet van 7 augustus 1941 - Vestigations of the Gallo-Romeinse behuizing van het Lower Empire (Box XD 174, 175 (1 en 5 rue de la Petite-Cité), XH 35, 36, 38 (Rue Charles-Corbeau et allée des Soupirs), XM 64, 66 (Rue Charles-Corbeau et rue de l'Horloge) : classificatie bij volgorde van 29 oktober 1984 - Plaatsvervanger, in zijn geheel, met uitzondering van de reeds geclassificeerde delen (Zaak XH 41; XM 64, 66, 14, 76, 73, 72, 71; XD 1, 15, 170, 17, 18, 195, 176, 173, 176, 44): inschrijving bij volgorde van 25 november 1996
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen actoren
Oorsprong en geschiedenis
De Gallo-Romeinse wal van Evreux is een omheining gebouwd tussen het einde van de derde en het midden van de vierde eeuw om Mediolanum Aulercorum, hoofdstad van de Civitas van de Aulerques Eburovices te beschermen. Het is 1,145 m lang en beperkt een vierhoek van negen hectare, met gespolieerde elementen (koloms, gesneden blokken) van eerdere gebouwen. De route volgt gedeeltelijk Gallische straten en omarmt natuurlijke contouren, zoals de kreek van Espringale of Iton.
De bouw vindt plaats in een context van de militaire crisis van het Romeinse Rijk, hoewel de exacte rol (defensief of symbolisch) blijft besproken. Een eerste poging tot versterking in de derde eeuw, onafgemaakt, gaat vooraf aan deze wal. Doelbewust sluit het monumentale centrum (theater, thermale baden) uit, wat een omzetting van stedelijke prioriteiten naar defensie suggereert. De opgravingen sinds de 19e eeuw en de zichtbare resten (met name bij de kathedraal en het museum) maken het tot een van de best bewaarde Gallo-Romeinse ensembles in Normandië.
Samengesteld uit een opus mixtum (kalksteen, vuursteen, bakstenen), bereikt het wall 5,10 m in hoogte bewaard voor een bodem van 3,80 m breed. De buitenkant trim, gedeeltelijk ingestort in 2021, toont een omgekeerde corbellatie om de stabiliteit te versterken. Drie deuren en een poterne horen te zijn, maar er is geen toren geïdentificeerd. Een 40 m glacis en een innerlijke agger (4 tot 14 m breed) voltooien het apparaat, hoewel hun exacte functie (sterk tegen sap?) onzeker blijft.
Gerangschikt een historisch monument in 1941 en 1984 (resterende onderdelen genoemd in 1996), de wal illustreert de aanpassing van de Gallische steden aan de onrust van het Nederrijk. De onregelmatige indeling, aangepast aan terrein en beken, onthult pragmatische planning. De massale spoliaties van materialen (kolom vaten, hoofdsteden) weerspiegelen ook de achteruitgang van openbare gebouwen ten gunste van een prestigieuze behuizing, een symbool van weerstand en stedelijke continuïteit.
De site wordt nu gedeeld tussen particuliere, departementale en gemeenschappelijke eigendommen. Een deel van het museum is zichtbaar in de kelder van het Evreux Museum, terwijl delen van het historische centrum, zoals langs de Iton of het gangpad van de zucht, zichtbaar zijn. Deze overblijfselen, samen met die van Gisacum (buur Sanctuary), bieden een uniek inzicht in de urbanisatie en cultus van de Aulerques Eburovices.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen