Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Arras vormen een reeks middeleeuwse vestingwerken herbouwd in de 17e eeuw om zich aan te passen aan de moderne artillerie. Hun route, die in de 12e eeuw werd ingesteld, maakte de stad en de stad af, en volgde vandaag ongeveer die van de centrale boulevards. Deze muren, oorspronkelijk gebouwd na de Normandische invasies om Saint Vaast Abbey en de kathedraal te beschermen, omringden een groeiende stedelijke habitat, die ongewijzigd bleef tot hun ontmanteling in 1893. De huidige resten, zoals het bastion van Roeux en zijn courtine, zijn de laatste getuigenissen van deze historische omtrek, geclassificeerd als historische monumenten in 1945.

Vanaf 1640 werden de reeds gedegradeerde vestingwerken verwaarloosd ondanks de bouw van de nabijgelegen citadel. In 1679 maakte Lodewijk XIV subsidies voor hun onderhoud, maar de wallen tussen de stad en de stad werden al in 1700-1701 vernietigd. Het defensieve systeem, waaronder sloten, counterscarps en glacis, werd uiteindelijk tussen 1894 en 1896 vernield. De iconische deuren, twaalf (zoals de Ronville of Baudimont Gate), werden in 1883 door Charles Desavary vereeuwigd in een serie schilderijen bewaard aan het Musée des Beaux-Arts van Arras.

De militaire ingenieur Vauban is geassocieerd met deze vestingwerken, hoewel zijn exacte rol in hun ontwikkeling niet in de bronnen wordt beschreven. De wallen illustreerden de evolutie van belegeringstechnieken en de stedelijke defensiestrategie, typisch voor de grenssteden van Noord-Frankrijk. Hun verdwijning in de 19e eeuw weerspiegelt stedelijke transformaties en het verlies van strategisch nut, wat het einde markeert van een tijdperk waarin Arras een begeerd bolwerk was.

Externe links