Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Avallon vormen een verdedigingssysteem bestaande uit torens, muren en bastions, gebouwd op een rotsachtige uitloper met uitzicht op de vallei van de neef. Deze strategische site, bezet sinds de Gallo-Romeinse periode, werd versterkt in de Middeleeuwen om de stad te beschermen tegen invasies en conflicten. De natuurlijke verdediging werd aangevuld met opeenvolgende behuizingen, waarvan de huidige overblijfselen voornamelijk dateren uit de twaalfde, vijftiende en zestiende eeuw.

De eerste middeleeuwse omheining, waarschijnlijk gebouwd na de plundering van de Hoge Middeleeuwen (Sarrazins in 731, Normandië in 843), werd in 1005 door koning Robert de Vrome na een drie maanden durende belegering vernietigd. De stad, gereduceerd tot 300 inwoners in 1022, duurde decennia om te stijgen. In de 12e eeuw, het verkrijgen van een handvest van portage (1214) liet de Avallonnais om de wallen en deuren te herbouwen, uitbreiding van de behuizing met de nieuwe wijken.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog moderniseerden de hertogen van Bourgondië Jean zonder angst (1404 Jean zonder angst had de toren in Beurdelaine gebouwd en versterkt de Auxerroise poort, terwijl Philippe le Bon achttien torens (waarvan er zes vandaag nog steeds) heeft toegevoegd en de wallen heeft aangepast aan artillerie. De kloktoren, die dienst doet als belfort en uitkijktoren, symboliseert deze periode.

Vanaf de 17e eeuw maakte vrede in het koninkrijk de wallen overbodig. De poorten werden vernietigd in 1764 en 1777 om stadsuitbreiding mogelijk te maken, en de torens werden verhuurd aan particulieren (bijvoorbeeld de Escharguet toren, veranderde in een woning voor een chirurg en vervolgens een Bowman). Gerangschikte historische monumenten in 1926, de overblijfselen van de wallen, waaronder de Gaujard, de Vaudois en de Chapître torens, getuigen vandaag van dit defensieve verleden.

De site van Avallon, natuurlijk beschermd door zijn voorgebergte, speelde een sleutelrol als een Bourgondische bolwerk voor het koninklijke landgoed. Zijn strategische positie, tussen Auxerre en Morvan, maakte het een kwestie tijdens de conflicten tussen de hertogen van Bourgondië en de koningen van Frankrijk, tot de definitieve gehechtheid van Bourgondië aan de kroon in 1477. De huidige wallen, hoewel gedeeltelijk ontmanteld, blijven een identiteitsmarkering van de stad.

Onder de opmerkelijke elementen, de escharguet toren (15e eeuw), uitgerust met een gloeiende, illustreert de aanpassing van vestingwerken aan de behoeften van toezicht. Gehuurd in de 16e eeuw om de pest te bestrijden, dan gebruikt als een landelijke woning, is het vandaag gemeentelijke eigendom. De bolwerken van de Côte-Gally en de ontbrekende deuren herinneren aan de geleidelijke uitbreiding van de stad voorbij de middeleeuwse omtrek.

Externe links