Opeenvolgende beschermingsmaatregelen 1930–1986 (≈ 1958)
Ranglijsten en inscripties Historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Guy XII de Laval - Graaf van Laval
Sponsor van de 1407 revisies.
André de Lohéac - Marshal van Frankrijk
Past bouwen de Renaise Poort (15e eeuw).
Henri IV - Koning van Frankrijk
Overwogen hun vernietiging in 1594.
Oorsprong en geschiedenis
De wallen van Laval werden gebouwd in de 13e eeuw om de bovenstad te beschermen, op de rechteroever van de Mayenne, rond het kasteel. Deze middeleeuwse omheining, 1100 meter lang, had 27 torens en 5 poorten, waardoor een ruimte van meer dan 9 hectare werd afgebakend. Het werd opnieuw ontworpen in de 15e eeuw, met name door Guy XII van Laval (1407) en André de Lohéac, die mâchicoulis, barbacanes en de Renaise poort toevoegde.
De stad bleef tot de 15e eeuw in haar stadsmuren, voordat de voorsteden zich ontwikkelden (plaats de Hercé, priorij Saint Martin). De Pont Vieux, de enige passage op de Mayenne tot 1814, dwong reizigers om de gesloten stad over te steken. De wallen, die achterhaald raakten door de vereniging van Bretagne met Frankrijk, werden in de 18e en 19e eeuw zwaar verwoest (comblement van de gracht, sloop van deuren).
Tot de bewaard gebleven overblijfselen behoren de Beuchesse Gate (11de eeuw, gerangschikt in 1931), de Renaise toren (15de eeuw, genoemd in 1930) en delen van muren met torens. Deze elementen illustreren de defensieve evolutie van Laval, van middeleeuwse conflicten (in 1428) tot hun geleidelijke stopzetting. De omheining werd uiteindelijk beschermd als historisch monument in 1986, na eeuwen van ontmanteling.
De stadsmuren weerspiegelen ook de stadsgeschiedenis van Laval: hun route heeft het historische hart voor lange tijd afgebakend, voordat de stad zich uitstrekte voorbij de piercing van Pont Neuf (1814) en de oprichting van een nieuw centrum in het noorden. Hun gedeeltelijke vernietiging voldeed aan de behoeften van modernisering, maar de overblijfselen herinneren aan hun sleutelrol in de bescherming en ruimtelijke organisatie van de stad.
Hun eerste bouw in de 13e eeuw volgde een primitieve aarden behuizing (XI De verbeteringen van de 15e eeuw (toeren, rondweg) waren niet voldoende om de Engelse vangst in 1428 te voorkomen, wat leidde tot de veroordeling van de Belot-Oisel poort. Hendrik IV voorzag hun ontmanteling in 1594, maar gaf het af, waardoor de vernietiging naar de volgende eeuwen werd uitgesteld.
