Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Periode van gedeeltelijke bouw van het kasteel.
XVIIe siècle
Architectonische veranderingen
Architectonische veranderingen XVIIe siècle (≈ 1750)
Tweede periode van bouw of renovatie.
13 janvier 1937
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 13 janvier 1937 (≈ 1937)
Officiële bescherming van de resten van het kasteel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Château de Saint-Pe (resten): inschrijving bij beschikking van 13 januari 1937
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de Saint-Pe, gelegen in Salies-de-Béarn in de Pyrénées-Atlantiques, is een monument waarvan de overblijfselen voornamelijk dateren uit de 15e en 17e eeuw. Deze bouwperiodes weerspiegelen de architectonische en strategische ontwikkelingen van die tijd, hoewel de precieze details van de oorspronkelijke geschiedenis weinig gedocumenteerd blijven in de beschikbare bronnen. De site is nu beschermd onder de historische monumenten, met een officiële inscriptie bij decreet van 13 januari 1937, het benadrukken van het erfgoed belang.
Salies-de-Béarn, een kuuroord bekend om zijn zoutbronnen, was in de moderne tijd een plaats van doorgang en uitwisseling in het zuidwesten van Frankrijk. De kastelen in deze regio dienden vaak als seigneuriële woningen of verdedigingspunten, geïntegreerd in een netwerk van lokale macht. Hun aanwezigheid illustreert de feodale en postfeodale organisatie, waar deze gebouwen een symbolische, militaire en administratieve rol speelden.
Praktische informatie over het Château de Saint-Pe blijft beperkt: zijn exacte adres, volgens de Mérimée basis, wordt aangeduid als de rue Larroumette, hoewel een GPS-locatie het eerder benadert op de 15 rue Elysée Coustere. De nauwkeurigheid van deze locatie wordt beschouwd als "passable" (noot 5/10), wat een nauwkeurig bezoek aan de site kan bemoeilijken. Er wordt niet gesproken over een opening voor het publiek, rondleidingen of hedendaags hergebruik (huur, kamers).
Het beschermingsbevel van 1937 heeft specifiek betrekking op de "ontvoerders" van het kasteel, wat suggereert dat het gebouw door de eeuwen heen is aangetast of veranderd. Deze administratieve inscriptie markeert echter een officiële erkenning van zijn historische waarde, hoewel de bronnen de architectonische elementen die vandaag nog zichtbaar zijn niet beschrijven.
De beschikbare gegevens, voornamelijk van het Monument en het Merimée-archief, verschaffen geen informatie over de opeenvolgende eigenaren, de belangrijke gebeurtenissen in verband met het kasteel of de precieze redenen voor de achteruitgang ervan. Het ontbreken van complementaire bronnen beperkt het goede begrip van dit monument, typisch voor vele kleine regionale kastelen waarvan de geschiedenis gedeeltelijk verloren is gegaan.