Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het restaurant Au Rocher de Cancale werd opgericht onder het Consulaat (begin 19de eeuw) door Alexis Balaine, voormalig verkoper van de Halles oesters, en Madame Beauvais. Gelegen op de hoek van de straten van Montorgueil en Greneta, werd het een hoge plaats van Parijse gastronomie, gespecialiseerd in oesters. In 1805 nam Parijs bijna 17 miljoen per jaar op en de Rocher de Cancale was een belangrijke leverancier. Het restaurant trok een prestigieuze klantenkring, waaronder Balzac en zijn personages uit La Comédie humaine, evenals Musset's Alfred in Gamiani. Het succes was gebaseerd op een uitzonderlijke kelder en verfijnde keuken, geërfd van de Ancien Régime.

In 1815 verkocht Balaine het etablissement aan Borel, voormalig meester van het Montalivet hotel, voor 70.000 frank. Onder zijn leiding hield Le Rocher de Cancale zijn prestige bijna dertig jaar in stand, maar daalde onder Louis-Philippe in het licht van de concurrentie van nieuwe restaurants. Hij sloot in 1846, voordat hij de Rue Richelieu heropende, keerde vervolgens terug naar de Rue Montorgueil (nr. 78) dankzij de heer Deze laatste site, in een 17e eeuws gebouw, behoudt fresco's toegeschreven aan Gavarni en werd geclassificeerd als een historisch monument in 1997 voor zijn front en interieur decoratie.

Le Rocher de Cancale was ook een plaats van literaire en artistieke gezelligheid. In 1806 was hij gastheer van de "diners du Vaudeville," georganiseerd door de Caveau, onder het motto "Rions, singing, love, drink." Samen met de culturele en politieke elites belichaamde hij de geest van Parijse restaurants uit het begin van de 19e eeuw, waarbij gastronomie, literatuur en wereldelijkheid werden gemengd. Een homoniem etablissement bestond later in Brussel (1874), maar zonder directe verbinding met de oorspronkelijke Parijse.

Vandaag, de site van 78 rue Montorgueil bestendigt dit erfgoed, met beschermde elementen zoals gevels, dak en eerste verdieping appartement. Het gebouw, een privé-eigendom, getuigt van de gouden eeuw van Parijse restaurants, tussen de 17e eeuwse culinaire erfgoed en 19e eeuwse innovaties.

Externe links