Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Moho gegraveerd steen à Saint-Martin

Roche gravée de Moho
Roche gravée de Moho
Roche gravée de Moho
Roche gravée de Moho
Roche gravée de Moho
Roche gravée de Moho
Crédit photo : William Ellison - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
22 août 1922
Bouw van aangrenzende put
Années 1980
Site listing
2008
Unesco Archeologische Studie
2011
Registratie voor historische monumenten
6 novembre 2012
Indeling van het monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het gegraveerde gesteente en de verzilverde grond zoals het wordt begrensd door een rode grens op het bij het decreet gevoegde plan, gelegen in het bed van de Moho ravijn (geen kadastrale doos): classificatie bij volgorde van 6 november 2012

Oorsprong en geschiedenis

De gegraveerde rots van Moho is een American petroglyph gelegen in de Moho ravijn, vlakbij het Quartier d'Orléans in Saint-Martin, in de Franse Antillen. Dit langgerekte diorietblok (2,5 m x 1 m x 0,5 m) is bedekt met ronde cupula's van verschillende grootte en vormt abstracte motieven en schema's (ogen en mond). Deze gravures, waarschijnlijk gemaakt met stenen gereedschap, omvatten drie grote kopjes aan de top, misschien gebruikt als poetsmachines om bijlen te maken. De site, die in de jaren tachtig werd genoemd, is een van de vier bekende petrogliefen op het eiland.

Gestileerde gezichten vertegenwoordigen ongeveer 40% van de gegraveerde motieven van de Kleine Antillen, die een pre-Columbiaanse artistieke traditie in het Caribisch gebied weerspiegelen. In 2008 werd een archeologische studie uitgevoerd om deze gegraveerde rotsen te beschermen, wat resulteerde in hun inschrijving op historische monumenten in 2011, en hun classificatie op 6 november 2012. Een goed gedateerd 1922, nog steeds in gebruik, is in de buurt, terwijl pre-Columbiaanse en koloniale keramische jassen werden gevonden op de site.

Een tweede blok tuffiet, vijf meter stroomopwaarts, draagt een holte die vergelijkbaar is met de drie grote cupules van de hoofdsteen. Axe bladen zijn ook ontdekt in het ravijn bed, versterking van de hypothese van ambachtelijk gebruik van de site. De rotsen en het terrein zijn nu beschermd en benadrukken hun erfgoed voor de Amerikaanse geschiedenis van West-Indië.

Externe links

Instellingen in de buurt