Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Romeinse ruïnes van Nerac komen overeen met de resten van een Gallo-Romeinse villa ontdekt in het park van de Garenne, vlakbij het kasteel van de stad. Deze archeologische site, die in 1832 werd opgegraven, onthult voornamelijk daterend uit de vierde en vijfde eeuw, met inbegrip van mozaïeken en een thermisch gebouw herbouwd aan het einde van de vierde eeuw. De eerste opgravingen onder leiding van Maximilien Théodore Chrétin werden gekenmerkt door een polemiek: in 1833 werd hij beschuldigd van het maken van vervalsingen, waaronder bas-reliëfs en inscripties verkocht aan de Société archeologique de Toulouse. Na een rechtszaak in 1835 werden de opgravingen verlaten en werden de overblijfselen bedekt.

Het onderzoek werd in de 20e eeuw, met name in 1966 en 1970, hervat tijdens de werkzaamheden op de weg van Nazareth. Door deze nieuwe opgravingen konden fragmenten van mozaïeken 45 meter lang worden vrijgegeven, wat een bezetting van de site van de 1e tot de 6e eeuw bevestigde. De mozaïeken, die tussen 1986 en 1988 in het stadhuis van Nerac zijn afgezet, getuigen van het belang van deze villa, misschien gekoppeld aan een hoge hoogwaardigheidsbekleder of aristocraat. De site werd geclassificeerd als een historisch monument in 1840, het erkennen van zijn erfgoed waarde ondanks eerdere controverses.

De geschiedenis van de ruïnes van Nerac illustreert de uitdagingen van opkomende archeologie in de 19e eeuw, tussen authentieke ontdekkingen en vervalsingen. De mozaïeken en thermale baden, centrale elementen van de site, weerspiegelen de luxe van de late Romeinse villa's in Aquitaine. Hun studie maakt het mogelijk om de evolutie van lokale elites tussen de late oudheid en het begin van de Middeleeuwen beter te begrijpen, in een regio gekenmerkt door Romanisering en dan de politieke transformaties van de 5e en 6e eeuw.

Externe links