Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Rose Palace, gelegen op 12 Diderot Street in Vesinet (Yvelines), werd gebouwd tussen 1899 en 1900 voor de eigenaar Arthur Schweitzer. Geïnspireerd door de Grand Trianon van Versailles, werd dit rechthoekige een verdieping gebouw, met zijn vleugels en roze marmeren parron, ontworpen als een luxe herenhuis. Schweitzer, geruïneerd, verkocht het in 1906 aan Ratanji Tata, die het twee jaar later gaf zonder ooit bezet.

In 1908 kreeg de dichter Robert de Montesquiou, gefascineerd door de plaats, bijgenaamd "Palace Rose." Hij was een eclectische verzamelaar, en hij hield een grote ontvangst en installeerde zijn kunstwerken daar, evenals het opzetten van het park met standbeelden van dichters en een "Vlag van Liefde" met een roze marmeren bassin. Hij liet ook de Hermitage bouwen voor zijn bibliotheek. Toen hij in 1921 overleed, verkocht zijn secretaresse Henry Pinard meubels en eigendommen.

De markiezin Luisa Casati, excentriek en gepassioneerd over dieren, kocht het paleis in 1923. Ze richtte daar een wintertuin op voor haar slangen en organiseerde gedenkwaardige feestjes, zoals diners die door haar ketting verlicht werden. Ze moest het landgoed verlaten in 1934. Het pand werd vervolgens gestapeld, en het paleis veranderde meerdere malen van hand, waaronder die van Olivier Scive, die probeerde het oorspronkelijke landgoed te reconstrueren.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleef generaal de Gaulle daar kort in mei 1940. In de jaren tachtig kocht en renoveerde het echtpaar Blumental-Leroy het paleis met architect Jean-Louis Cardin, die de gevels en het interieur veranderde. Tot slot, in 1999, Emad Khashoggi een grote renovatie voor de SCI Palais Rose, het toevoegen van een kelder met zwembad en bioscoop, met behoud van de gerubriceerde elementen.

Als historisch monument in 1986 inspireerde het Rose Palace literaire werken, zoals La Cagliostro wrekers uit Arsène Lupin, en verscheen in de bioscoop in Visitors 2 (1998). De architectuur, die Veraillais erfgoed en persoonlijke aanrakingen van de eigenaren combineert, maakt het een symbool van de excentriciteit en luxe van de Belle Époque.

Externe links