Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Montoire is een voormalig kasteel in de gemeente Montoire-sur-le-Loir in het departement Loir-et-Cher. Gebouwd op een heuvel met uitzicht op de Loir, controleerde het een strategische brug en de lokale doorgang. Zijn oorsprong dateert waarschijnlijk uit de 9e en 10e eeuw, met een eerste versterkte gebouw tegen Viking aanvallen, hoewel de eerste schriftelijke vermelding dateert uit het begin van de 11e eeuw.

In de 11e eeuw was het kasteel afhankelijk van de provincie Vendôme. Lord Nihard kreeg de lading in 1033, gevolgd door Hamelain de Langeais, die rond 1080 de eerste stenen kerker oprichtte. Deze laatste werd gewijzigd in de 12e eeuw, met een verlaging van de vloer en herwerkte openingen. Het fort, twee keer ingenomen (door Richard Cœur de Lion en Philippe Auguste), werd een strategische kwestie. Aan het einde van de 12e eeuw versterkte Jean IV de Vendôme, vanaf de afstamming van Montoire-Vendôme, de kerker met een veelhoekig shirt.

In de 13e en 14e eeuw, onder invloed van gravin Alix de Bretagne (weduwnaar van Bouchard VI de Vendôme), onderging het kasteel belangrijke werken: de toevoeging van twee veelhoekige torens, een halfronde toren, en een seigneurlijk huis met monumentale schoorstenen. Een bakkerijkeuken is ook ingericht in een oude sloot. Deze transformaties kunnen Bretonse invloeden weerspiegelen. Alix stierf daar in 1377, en het kasteel passeerde vervolgens aan de Bourbon-Vendôme na het uitsterven van de directe lijn.

In de 15e eeuw moderniseerde Louis I de Bourbon-Vendôme gedeeltelijk het kasteel, met name het zuid hof en de zuidwest toren, geïnspireerd door de architectuur van het plezier van de hertogen van Anjou en Berry. Charles VII verbleef daar in 1448. Vanaf de 16e eeuw werd het kasteel echter verlaten door de hertogen van Vendôme, voornamelijk als bron van inkomsten. Hendrik IV, toen koning van Navarra, kreeg er in 1589 kort de controle over, alvorens het toe te vertrouwen aan Gilles de Chambray, vervolgens gedeeltelijk ontmanteld in 1593.

In de 17e en 18e eeuw, het kasteel, gereduceerd tot de staat van steengroeve, viel in de vergetelheid. In de 19e eeuw wekte de mode van de romantische ruïnes een hernieuwde belangstelling: de stad kocht de overblijfselen in 1847 om ze te behouden. Gerangschikt als een historisch monument in 1862, echter de site blijft slecht bestudeerd in vergelijking met andere Vendômois kastelen. De eerste gedetailleerde archeologische beschrijvingen verschenen pas in de 20e eeuw, met name dankzij het werk van Édouard Gatian de Clérambault op de kerker.

Vandaag de dag, de ruïnes behouden een rechthoekige kerker met uitlopers, omgeven door een veelhoekige behuizing geflankeerd door torens. De site, een gemeenschappelijk eigendom, illustreert de evolutie van de kastrale architectuur van de middeleeuwen tot de Renaissance, evenals de politieke inzet met betrekking tot Vendôme County.

Externe links