Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerker van Vire is het laatste overblijfsel van een kasteel gebouwd of herbouwd rond 1120 door Henri I Beauclerc, hertog van Normandië en koning van Engeland, om het zuiden van het vorstendom te beschermen tegen invasies van Anjou, Maine en Bretagne. Aanvankelijk toevertrouwd aan de familie Goz, Viscounts d'Avranches, vervolgens aan hun erfgenamen, de Bricquessart, werd het kasteel een strategische plek. In 1150, was Ranulphe II van Bricquessart, burggraaf van Avranches en graaf van Chester, gouverneur. Jean sans Terre, die het een favoriete woning maakte, verliet Vire in 1203 voor zijn bezetting door Philippe Auguste, die de passage onder Franse overheersing markeerde.

In de 14e eeuw, tijdens de Honderdjarige Oorlog, werd het kasteel versterkt door de koning van Frankrijk met opeenvolgende muren en ronde torens. Hij overleed in 1418 onder Engelse controle na een belegering onder leiding van Humphrey de Lancastre, hertog van Gloucester, waarna hij in 1449 werd overgenomen door de troepen van Karel VII. In de 16e eeuw was het kasteel het toneel van religieuze conflicten: Gabriel de Montgomery nam het over in 1562, plunderde het, en bracht het terug na herhaalde zetels. In 1630 liet Hendrik IV een tweede gecrenelleerde omheining bouwen voordat hij werd gedemonteerd.

De Romaanse kerker, vierhoekig (14 × 13,40 m buiten), had drie verdiepingen op een blinde begane grond, met dikke muren van 2.10 tot 2,30 m. Het werd bekroond met machicolis in de 14e eeuw, ter vervanging van de originele gecrenelde parapet. De huidige resten tonen schoorstenen, gebogen baaien en kraaien op de ronde weg. De site, geclassificeerd als een historisch monument in 1913, omvat ook sporen van een Saint-Blaise kapel, een onuitputtelijke put en een lage behuizing gebouwd in 1590 om de verdediging te versterken.

Het fort, gelegen op een granieten spoor boven een Vire meander, werd van nature beschermd door hellingen aan drie kanten. De kwetsbare noordelijke flank werd verdedigd door twee opeenvolgende behuizingen met sloten, torens en versterkte deuren. De eerste binnenplaats herbergde huizen voor het garnizoen, terwijl de tweede, meer interieur, bevatte het huis van de gouverneur, kapel en goed. Een muur onderaan, toegevoegd in 1590, beschermde een "bodemkasteel" inclusief de kapel Saint-Maur, gebouwd in 1348.

Vanaf 1630 werd het kasteel op bevel van Richelieu geleidelijk teruggebracht tot zijn huidige ruïnes, verergerd door een aardverschuiving in 1802. In de 19e eeuw werd de esplanade gebouwd in een promenade. De ruïnes, eigenschappen van de gemeente, vandaag herinneren aan het strategische belang van Vire, zetel van een ducal vicomte, en haar rol in de conflicten tussen Normandië, Frankrijk en Engeland.

Externe links