Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Meillerie, gesticht rond 1130 door Boson d'Allinges, Boson en Gaudemard de Lugrin met toestemming van graaf Amédée de Maurienne, was een versterkte priorij van de kanunniken van Sint Augustinus. Al in de 12e eeuw herbergde het een kerk en een kloostergebouw, een actief religieus centrum dat verbonden was met de abdijen van Abondance en Saint-Ours d'Aosta. Het belang ervan groeide in de 13e eeuw toen de Graven van Savoye en de Zusters van Faucigny hem rechten van gerechtigheid gaven over Meillerie, Lugrin en Thollon, resulterend in de bouw van een nieuw klooster.

In de middeleeuwen werd Meillerie de bestuurszetel van de provoost van de Grand-Saint-Bernard, met een uitgebreide seigneury inclusief gevangenissen en vorken. Conflicten met Evian, vooral met betrekking tot territoriale grenzen en jurisdictierechten, markeerde zijn geschiedenis: in 1314 plunderden de inwoners van Evian een chalet d senialpage van de priorij, waardoor veroordelingen en bevestigingen van seigneuriële rechten werden uitgelokt. Ondanks deze spanningen, bloeide de priorij tot de 15e eeuw, alvorens af te nemen met het begin van de Grand-Saint-Bernard en de oorlogen (Valaisans, Genevois, Frans) die de gebouwen beschadigd.

De Franse Revolutie versnelde haar achteruitgang: de toren, gebruikt als gevangenis en martelkamer, ontsnapte nauwelijks aan vernietiging in 1794 dankzij zijn nut voor de meernavigatie. In de 19e eeuw werd de kerk vergroot door een schip om parochianen te huisvesten, terwijl de toren, omgetoverd tot een klokkentoren, zijn verdedigingsfuncties verloor. Tegenwoordig combineert het gebouw een 13e-eeuws gotisch koor (gewelf, gelobde rosacea) en een modern schip, dat zijn evolutie weerspiegelt van de versterkte priorij tot de parochiekerk.

De toren-clocher, het defensieve hart van de priorij, illustreert deze dualiteit: gebouwd in tuf en bellons met archères en horden, het diende als gevangenis, kelder en archiefruimte. In de 18e eeuw werd het gewelfd en voorzien van een stenen trap, voordat het door een belfort in de 19e eeuw werd overreden. De gedeeltelijk verwoeste kloosterhuizen huisvesten ooit een aula magna, kamers, keuken en kelders gewijd aan de productie van kaas en wijn. De huidige overblijfselen (oostvleugel, sacristie) herinneren aan haar rol als seigneurie en religieus centrum.

De huidige kerk, oorspronkelijk gewijd aan de Maagd voordat ze geplaatst werd onder het beschermheerschap van Sint Bernard de Menthon, behoudt opmerkelijke elementen: een schilderij uit de 18e eeuw waarin Sint Bernard de duivel kettingt, glas-in-lood ramen gewijd aan Sint Augustinus en Sint Bernard d'Aosta, en geschilderde boogsleutels (Christus gestigmatiseerd, Paschal Lam). Deze artistieke details, gecombineerd met zijn turbulente geschiedenis, maken het tot een symbool monument van Haute-Savoie, geclassificeerd sinds 1990 en beschermd in zijn geheel sinds 2015.

Externe links