Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Porte Sainte-Croix de Châlons-en-Champagne is een triomfboog gebouwd in 1770, ter vervanging van een oude middeleeuwse poort uit 1254. Deze eerste poort, geïntegreerd in de verdedigingsruimte van de stad, speelde een sleutelrol tijdens de Honderdjarige Oorlog. Het lag iets ten noorden van de huidige locatie en werd genoemd naar een nabijgelegen kapel, die nu wordt vernietigd. In de zestiende eeuw werd de poort gemoderniseerd om de vestingwerken te versterken, vooral onder Lodewijk XIV.

In 1769 werd de middeleeuwse poort, die verouderd was geworden, vernietigd om plaats te maken voor een gebouw dat meer representatief was voor de stedelijke ambities van die tijd. De Intendant Rouillé van Orfeuil legde de plannen voor een neo-klassieke triomfboog, ontworpen door de ingenieur Bochet de Colluel. Het werk, geleid door de ondernemer Prévot, werd voltooid in februari 1770. De nieuwe deur, gewijd aan Marie-Antoinette tijdens haar bezoek aan Châlons in mei 1770, werd omgedoopt tot Porte Dauphine ter ere van de Frans-Oostenrijkse alliantie.

De deur, versierd met trofeeën van Antoine Lépine, had oorspronkelijk bas-reliëfs die Mars en Minerva portretten van de Dauphin en de Dauphine, evenals twee zijpaviljoens nooit gebouwd. Deze decoratieve elementen, gedeeltelijk gemaakt of tijdelijk, verdwenen na 1792, toen de armen van Frankrijk en Oostenrijk werden gehamerd. Geklasseerd als historisch monument in 1941, getuigt het nu van de civiele architectuur van de achttiende eeuw en de stedelijke geschiedenis van Châlons.

De oude middeleeuwse poort, gebouwd tussen 1536 en 1544 en versterkt in 1609, domineerde een bastion met greppel en ophaalbrug. De sloop in 1769 maakte deel uit van een groter project om de stadsingangen te moderniseren, gemotiveerd door fiscale (perceptie van subsidie) in plaats van militaire redenen. De huidige deur, gemaakt van Savonnières steen, is 19,50 m breed voor 17,25 m hoog, met een centrale arcade van 11,25 m hoog.

Het eerste project omvatte een Latijnse inscriptie (Aeternum stet ut amor) en extra sculpturen van Jean-Baptiste Pigalle, nooit gerealiseerd. De poort markeerde de zuidelijke ingang van Châlons, op de weg Vitry-le-François, en symboliseerde de overgang van een versterkte stad naar een open stad, die de politieke en sociale transformaties van de Verlichtings eeuw weerspiegelt.

Externe links