Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Jean-Baptiste Kathedraal van Saint-Jean-de-Maurienne, gelegen in Savoie, is een symbool monument waarvan de geschiedenis dateert uit de 6e eeuw. Volgens Grégoire de Tours is de oorsprong ervan gekoppeld aan een legende: een vrouw uit Maurienne zou na een bedevaart naar het oosten een relikwie van Johannes de Doper hebben teruggebracht, waardoor de stad een belangrijk religieus belang zou hebben. Deze legende, verrijkt door de eeuwen heen, roept o.a. Tiger (of Thecle) op, een edelman die relikwieën had teruggebracht, en verklaart het fundament van het bisdom Maurienne onder het bewind van de ontluikende koning Gontran (561-592) die de regio probeerde te bevrijden van de invloed van de bisschop van Turijn.

De huidige kathedraal werd herbouwd in de elfde eeuw na de vernietiging veroorzaakt door de Saracenen in de achtste en tiende eeuw. Twee charters, gedateerd 1040/1041 en 1075, getuigen van de reconstructie in romaanse stijl, waaronder een crypte met de relikwieën. De crypte, herontdekt in 1958, onthult architectonische elementen die misschien dateren uit de 7e eeuw, herbouwd in de 11e en 14e eeuw. De kathedraal, met een basiliek van drie naven, werd gewelfd in hout, met opnieuw gebruikte Karolingische hoofdsteden en sculpturen.

In de 15e eeuw onderging de kathedraal grote transformaties onder impuls van kardinaal d'Estouteville. De Romaanse gewelven werden vervangen door houten gotische gewelven, en het koor werd verlengd door een rechte spanwijdte eindigend in een vijfzijdige apsis. De kapel van Sainte-Thècle, gerestaureerd door bisschop Amédée de Montmayeur, werd een plaats van episcopale begrafenis. Het gotische klooster, gebouwd tussen 1450 en 1499, sloot zich aan bij de kathedraal aan de canon refterie. Dit werk werd gefinancierd door toegevingen van Johannes XXIII in 1410 en door koninklijke schenkingen.

In de 17e en 18e eeuw werden zijkapellen toegevoegd, waaronder die van de heilige Jozef in 1535, en de bouw van een nieuwe sacristie in 1740. De veranda, opgericht in de 18e eeuw na de onderdrukking van de aangewezen begraafplaats, herbergt een monument gewijd aan de eerste Graven van Savoye, waaronder Humbert aux Blanches-Mains. De Franse Revolutie heeft de kathedraal gedeeltelijk beschadigd, met name door de 80 meter hoge pijl te vernietigen. In de 19e eeuw werden restauraties uitgevoerd onder leiding van architect Ernesto Melano, met fresco's toegevoegd door de gebroeders Vicario in 1831-1832.

In de 20e eeuw konden archeologische opgravingen (1958-1976) de Romaanse crypte herontdekken en herstellen, gevuld sinds de 15e eeuw. Deze werken onthulden Karolingische elementen en 11e-eeuwse hoofdsteden, die de anciënniteit van de site bevestigen. De kathedraal, geclassificeerd als een historisch monument in 1906, behoudt nu een 11e eeuwse structuur, gotische kraampjes, en een relikwie met drie vingers van Sint Johannes de Doper, getuigenissen van zijn rijke religieuze en architectonische verleden.

De legende van de stichting van het bisdom, waarin geschiedenis en mythen worden gecombineerd, illustreert het strategische en spirituele belang van Johannes van Maurienne. Van het wonderbaarlijke relikwie dat door een anonieme vrouw werd gemeld aan de conflicten tussen Gontran en de bisschop van Turijn, tot middeleeuwse reconstructies en gotische versieringen, belichaamt de kathedraal bijna vijftien eeuwen Savoyard en christelijke geschiedenis.

Externe links