Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Macloukathedraal van Pontoise, oorspronkelijk gebouwd als parochiekerk in het midden van de 12e eeuw, werd in die tijd gewijd. Het werd kathedraal in 1966 toen het bisdom Pontoise werd opgericht, nadat het in 1840 als historisch monument was geclassificeerd. De architectuur weerspiegelt primitieve gotische invloeden en grote veranderingen in de 15e en 16e eeuw, met name na de ineenstorting van de centrale klokkentoren in 1309, gerepareerd dankzij de slagers van de stad.

In de 16e eeuw onderging de kerk belangrijke veranderingen: de noordkant werd vervangen door een dubbele zijde geflankeerd door kapellen, en een nieuwe westelijke gevel werd opgericht. De kluis van het transept kruis, herbouwd in 1541 door Jean Delamarre, bevat Renaissance elementen, evenals de hoofdsteden en glas-in-lood ramen van de kapel van de Passion, gedateerd 1545. Deze veranderingen weerspiegelen de aanpassing van het gebouw aan de artistieke smaken van de periode, waarbij flamboyante gotische motieven en Renaissance ornamenten worden gecombineerd.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt voor de kathedraal: de centrale klokkentoren werd afgebroken in 1785, de beelden van de westelijke poort verbrand, en het gebouw veranderde in een tempel van de rede en vervolgens in een graanhal. In de 19e eeuw werden restauraties uitgevoerd, zoals de reconstructie van het westen steeg in 1883 of de opruiming van het bed tussen 1907 en 1911. Recente werkzaamheden (2018-2021) hebben geleid tot de restauratie van het dak en de gewelven.

Het interieur herbergt opmerkelijke meubels, waaronder een orgel van Cavaillé-Coll (1877) in een 18e eeuws buffet, geclassificeerd Renaissance glas-in-lood ramen, en sculpturen zoals de groep van de Heilige Sepulcher (1550). Begrafenis platen, daterend uit de 14e tot de 18e eeuw, herinneren aan zijn centrale rol in de parochie en het sociale leven van Pontoise. Vandaag de dag blijft de kathedraal een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van Val-d'Oise.

Het eerste kruisbeeldplan, gewijzigd door opeenvolgende toevoegingen, omvat een schip van zeven spanen, een asymmetrisch transept, een hemicycle koor omringd door een walk-in, en vier portalen, waaronder een groot voorbeeld van renaissance kunst. De westelijke gevel, dissymmetrisch, combineert gotische elementen (ross, buttress) en Renaissance (dome van de klokkentoren).

Externe links