Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Nicolas de Wasquehal kerk, gelegen in het noordelijke departement, is een gotisch gebouw gebouwd tussen 1877 en 1879 ter vervanging van een 16e eeuwse kerk die te klein was geworden. De bouw, waartoe de gemeenteraad in 1876 besloot, werd geleid door de architecten Henri de Baralle en Jean-Baptiste Maillard, over de plannen van Jean-Baptiste Leroy. Het gebrek aan initiële financiering vertraagde de voltooiing van de klokkentoren en gevel, die geleidelijk werden voltooid tot 1929. De eerste steen werd gelegd in 1877, maar elementen zoals pijl of ingang werden pas veel later toegevoegd, vanwege budgettaire beperkingen.

De huidige kerk is de vierde gebouwd op deze site sinds de 9e eeuw. Een eerste kapel, genoemd in 835 in een daad van donatie door Louis le Pieux, werd in de 13e eeuw vervangen door een kerk gewijd aan de heilige Maur, gebouwd dankzij de collectieve inspanning van de inwoners dragen stenen met kruiwagens. Deze kerk werd in 1482 verwoest door de troepen van Lodewijk XI, vervolgens herbouwd in 1511 door Robert de Ranchicourt en gewijd aan Notre-Dame en Sint Nicolaas. Dit derde gebouw, meerdere keren gerestaureerd, werd uiteindelijk in 1876 afgebroken om plaats te maken voor de huidige kerk.

De kerk van St. Nicolaas herbergt een rijk erfgoed, waaronder relikwieën van martelaren uit het Theban Legion, St. Christopher en St. Fortunat, evenals 19e-eeuwse glas-in-lood ramen die het leven van de Maagd Maria en St. Joseph illustreren. Het orgel, geopend in 1989 na een grote restauratie, is een Duits meesterwerk, met 2.800 pijpen. Het gebouw onderging verschillende restauraties, met name in 2014 en na de storm van 2020, die gedeeltelijk beschadigde het plafond.

De klokkentoren, aanvankelijk gescheiden van de kerk bij gebrek aan middelen, werd opgenomen in 1900 na verdere werkzaamheden. De klokken, waarvan sommige dateren uit de 19e eeuw, werden gedeeltelijk gevorderd tijdens de Eerste Wereldoorlog. De kerk speelt een centrale rol in het lokale religieuze leven, met vijf dagelijkse diensten en huwelijksfeesten. Het is ook een plaats van herinnering, de thuisbasis van begrafenissen en historische familie kluizen.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door politieke en religieuze spanningen, zoals in 1906, toen de geestelijken en de gelovigen zich verzetten tegen de inventaris van staatseigendom, of in 1917, toen de Duitsers het gebouw voor protestantse officieren eisten. Vandaag de dag blijft het een symbool van het culturele en geestelijke erfgoed van Wasquehal, geclassificeerd in de decaan van Roubaix van het aartsbisdom Rijsel.

De archeologische opgravingen van 1992, uitgevoerd tijdens de bouw van de metro, onthulden de funderingen van de eerste kapel van de negende eeuw en middeleeuwse graven, waaronder die van kinderen vergezeld van begrafenisobjecten. Deze ontdekkingen bevestigen de vroegere religieuze roeping van de site, die gedurende meer dan duizend jaar zonder onderbreking werd bezet.

Externe links