Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De versterkte groep van Saint Quentin, ook bekend als Feste Prinz Friedrich Karl, is een militair gebouw gelegen in Scy-Chazelles, ten noordwesten van Metz, op de berg Saint Quentin. Het maakt deel uit van de eerste versterkte gordel van Metz, ontworpen onder het Tweede Rijk door Napoleon III. Aanvankelijk gepland als twee aparte forten (Diou en Girardin), werd het gedeeltelijk gebouwd door de Fransen tussen 1868 en 1871, en later uitgebreid ontwikkeld door de Duitsers tussen 1872 en 1892. Deze strategische site, dominant Metz, speelde een sleutelrol in de Slag bij Metz in 1944.

De versterkte groep beslaat 77 hectare en bestaat uit drie delen: Fort Manstein (of Girardin) in het westen, Fort Saint Quentin in het centrum, en Fort Diou in het oosten. Ontworpen volgens het principe van de "sterke detachementen" van Séré de Rivières, kon het plaats bieden aan honderden soldaten en tientallen artilleriestukken. Fort Diou, het enige Franse werk ontworpen door Séré de Rivières onder de Forten van Metz, werd voltooid door de Pruisen na 1872. Het Plateau Kaserne, gebouwd tussen 1872 en 1874, verbond de twee belangrijkste forten en gehuisvest begraven barakken, poederwinkels en forten verbonden door overdekte wegen.

Tijdens de Duitse annexatie (1871-1918) werd het fort een groot bolwerk van het Rijk, met een garnizoen van meer dan 25.000 man vóór 1914. Hij diende als Pruisisch trainingskamp en werd tijdens de twee wereldoorlogen geïntegreerd in het Duitse verdedigingssysteem. In 1944 was hij een belangrijk punt van het Duitse verzet tijdens de Slag bij Metz, die pas viel op 6 december 1944 na weken van hevige gevechten. De Amerikaanse bombardementen van november 1944, hoewel massieve, grotendeels gespaarde zijn begraven structuren.

De site, die sinds 1989 gedeeltelijk als historisch monument voor zijn metselwerk en defensiesystemen is opgenomen, herbergt ook kunstwerken van Duitse, Franse en Amerikaanse soldaten. Vandaag de dag, hoewel de toegang nog steeds verboden is als gevolg van een voortdurende pyrotechnische ontsmetting, voert de agglomeratiegemeenschap Metz-Métropole een restauratieproject uit om dit symbolische architectonische en natuurlijke erfgoed te verbeteren.

De versterkte Saint Quentin groep werd gekenmerkt door tragische gebeurtenissen, zoals het verbranden van twee kazematten in september 1944, het vernietigen van manuscripten en incunables uit de Metz bibliotheek. Zijn rol in de verdediging van de stad, naast andere forten zoals Plappeville of Jeanne-d'Arc, illustreert zijn strategisch belang. Na 1945 werd een deel van de site ontmanteld, maar Fort Diou diende als een hertziaanse relais uit 1953, die zijn aanpassing aan postmilitaire civiele toepassingen aantoonde.

Externe links