Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Lys Hall is een neoklassiek gebouw gebouwd tussen 1842 en 1846 door architect Edmond Chambert. Het onderscheidt zich door het gebruik van roze bakstenen, typisch voor Toulouse architectuur, en door een frame met metalen elementen, een innovatie voor de tijd. Met 26 meter lang bij 22 meter breed, met een dakhoogte van bijna 10 meter, biedt het een binnenoppervlak van 489 m2. Zijn ovale plan en zijn twintig bogen in het midden, waarvan twee gekenmerkt door driehoekige pedimenten, maken het een opmerkelijk voorbeeld van 19e-eeuwse civiele architectuur.

De hal werd in opdracht van 11 oktober 2004 als historische monumenten vermeld en herkent daarmee zijn erfgoedwaarde. In 2014 kreeg ze volledige rehabilitatie, met behoud van haar conditie en gebruik voor de gemeenschap. Het is eigendom van de gemeente Saint-Lys en blijft een centrale plaats in het lokale leven, zowel in zijn geschiedenis als in zijn geografische ligging in het hart van de stad. De opname in de algemene inventaris van het cultureel erfgoed (Mérimée basis) en de vermelding ervan in bronnen zoals Monumentum onderstrepen het belang ervan in het architectonische landschap van de Haute-Garonne.

Volgens de gemeente wordt de zaal beschouwd als het meest emblematische gebouw in Saint-Lys, dat zowel de lokale identiteit als de stedelijke ambities van de 19e eeuw weerspiegelt. De architectuur, die traditie (roze bakstenen) en moderniteit (metaalstructuur) combineert, illustreert de experimenten van de periode op het gebied van openbare bouw. Vandaag de dag speelt het een sociale en symbolische rol, terwijl het een tastbare getuigenis is van de industriële en architectonische geschiedenis van de Occitaanse regio.

Externe links