Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Leuc, genoemd sinds 1110 onder de naam Feudum de Leoco en genoemd castrum in 1215, is een versterkt ensemble van de 14e en 15e eeuw gebouwd op een strategische heuvel die de weg tussen Carcassonne en Saint-Hilaire beheerst. Oorspronkelijk bestaat het uit vijf torens (met inbegrip van een centrale kerker) rondom een grote rechthoek, het behoudt nu slechts zijn zuidwestelijke helft, drie torens en agrarische resten. De kerker, misschien voor de 14e eeuw, vertoont sporen van houten heaving en ontwikkelingen van de 16e tot 17e eeuw als kanonnen. Een gewelfde kamer, verlicht door een raam met schuin ijzerwerk, en een vierkante toren met wapens van de Dax getuigen van zijn architectonische evolutie.

Het gebouw van het kasteel tussen 1372 en 1375 wordt toegeschreven aan Pierre de la Jugie, aartsbisschop van Narbonne, die het een fort maakte met uitzicht op de smalle vallei van het Lauquet. In de 15e eeuw, Arnaud Dax, een anobli handelaar van Carcassonne, verwierf de seigneury in 1457 en ondernam grote schoonheden: een grote trap met flamboyante baaien, een monumentale open haard versierd met de wapens van de Dax, en een achthoekige toren. Zijn zoon, Jean Dax, adviseur van Karel VIII en provoost van de Marshals van Frankrijk, erfde het landgoed in 1479 en bevestigde zijn seigneuriële status door koninklijke eerbetoon in 1485, met betrekking tot Leuc, Axat, La Serpent en andere Fief.

Het kasteel, ingenomen door de Leaguers in 1589 tijdens de oorlogen van de religie, doorgegeven aan de familie van Lévis in de 17e eeuw. Een brand in 1791, tijdens de revolutie, ernstig beschadigde het gebouw, gerenoveerd intern in de 19e eeuw voor landbouw en residentieel gebruik. In 1948 werd hij lid van de Historische Monumenten. De kamer van de Cryer, in de zuidelijke toren, herinnert Magdeleine de Siran, weduwe van Benjamin de Lévis-Montmaur, die zijn toevlucht zocht 43 jaar na de moord op haar man in 1653.

Externe links