Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montmort, gelegen in Montmort-Lucy in de Marne, is een privé-eigendom uit de middeleeuwen. Oorspronkelijk een middeleeuws fort, werd het bewoond door heren als Germond de Montmort, genoemd in een handvest van de Graven van Champagne in 1042. In 1499 trouwde hij met Jeanne d'Athies. Het landgoed werd vervolgens doorgegeven aan hun zoon Joachin de Hangest, wiens dochter Jeanne de Hangest, getrouwd met Claude d'Aguerre, was de aanstichter van de wederopbouw van het kasteel, voltooid in 1577, met behoud van zijn feodale aspect.

In de 17e eeuw kwam het kasteel het huis van Créquy binnen door Christian Awar, waarna het werd doorgegeven aan illustere families zoals de Bethune Sully en de Villeroy. In 1704 verwierf Pierre Remond, wiskundige en zoon van Farmer General, het. Zijn afstammelingen, de markies van Montmort, bezetten het kasteel tot de 19e eeuw, voordat de familie Crombez van Montmort, van Belgische oorsprong, er woonde tot 2022. Het kasteel, beschadigd door de oorlogen en de revolutie, werd meerdere keren gerestaureerd, vooral aan het begin van de 20e eeuw door Raymond Crombez de Montmort.

Het Château de Montmort onderscheidt zich architecturaal door zijn structuur in drie op elkaar gelegde ensembles, die elementen uit de 12e eeuw mengen met Renaissance toevoegingen. De benedentuin, omgeven door wallen en torens gerenoveerd in de 15e en 16e eeuw, herbergt een vierhoekig shirt geflankeerd door bastion torens, een Italiaanse militaire innovatie van de 16e eeuw. Het centrale, renaissance-stijl bakstenen huis behoudt middeleeuwse elementen zoals ogival gewelven en een gestreken houten toegangsdeur, meesterwerk van de tijd. Het park, bereikbaar via een drie boogbrug, maakt dit opmerkelijke ensemble compleet, getuige van de geschiedenis van Champagne.

Victor Hugo beschreef het kasteel als "een heerlijke tohu-bohu van torentjes, girrouettes, gevels, dakramen en open haarden" en benadrukte zijn schilderachtige charme. Hoewel het Château de Montmort in particuliere handen is en gesloten voor het publiek, blijft het een symbool van het historische erfgoed van de regio, dat de oorlogen, revoluties en bezettingen heeft overleefd, vooral tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog, waar het gedeeltelijk werd vernietigd. Zijn opeenvolgende restauraties hebben hem tot een "wonder" gemaakt onder de monumenten van Champagne.

Externe links