Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Montot is een oud vestinghuis, dat in 1372 voor het eerst werd genoemd als de hoofdstad van de seigneury van de Montot. De stad is gevestigd in Oudry, Saône-et-Loire, en was vervolgens eigendom van Perrier de Fautrière, vassal d'Hugues du Bois de la Rochette. Dit middeleeuwse fief, gekenmerkt door complexe familieopvolgingen, kwam in handen van de Fautrière, Bazay, Bresches, vervolgens van Albon voordat hij terugkeerde naar het Bois de la Rochette in de 17e eeuw.

In 1695 bestond het landgoed uit een huishuis, een kapel, een kerker omringd door muren en vijf torens, waarvan een als trap diende. In 1764 werd het gedeeltelijk geruïneerd door een erfenis aan Villeneuve, vervolgens aan Varax en Gevigney voordat het in 1956 werd overgenomen door de familie Lauferon. Vandaag de dag zijn er slechts drie ronde torens, een toren van trappen en het zuidelijke einde van het huis, herontworpen in de 19e en 17e eeuw.

Het kasteel illustreert de middeleeuwse verdedigingsarchitectuur, met sloten gevoed door de Oudrache, een zijrivier van de Bourbince. Zijn heraldische beelden (chartones des Villeneuve, bonsoir des La Rochette) getuigen van allianties tussen nobele Bourgondische families. De kapel, bevoegd om de mis in 1607, weerspiegelt haar religieuze en seigneuriële belang.

De archieven onthullen tegenstrijdige landgoederen, zoals in 1439 in de familie Fautrière of in 1542 tussen de Bazay en Bresches. De seigneury, onderhouden door de hertog van Bourgondië in 1499, was een strategische kwestie tot zijn transformatie in een landelijke woonplaats. De sloop van de 19e eeuw wiste een deel van zijn geschiedenis, maar de bewaard gebleven elementen maken het een getuige van de mutaties van de lokale aristocratie.

De heraldiek van de familieeigenaren (Fautrière, Albon, du Bois de la Rochette) siert de gevel nog steeds. Deze blasmonen, beschreven in de bronnen, herinneren zich de lijnen die haar geschiedenis markeerde, van de Honderdjarige Oorlogen tot de Revolutie. De site, prive sinds 1976, blijft een kenmerkend voorbeeld van de bordeaux sterke huizen, tussen militaire kantoor en seigneurial residentie.

Externe links