Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château Perrier, gebouwd tussen 1852 en 1857 in Épernay door architect Eugène Cordier voor de koopman Charles Nicolas Perrier, belichaamt de welvaart van de 19e eeuwse Champagne families. Op bestelling van de erfgenaam van Perrier-Jouët House (opgericht in 1811), combineert dit gebouw privéwoning, receptie en ruimte gewijd aan de ontwikkeling van champagne. De strategische ligging, vlakbij de lijn Parijs-Straatsburg en de Koninklijke Weg, weerspiegelt haar centrale rol in de wijnhandel.

Het kasteel veranderde in 1878 van hand toen Charles Perrier en zijn vrouw Octavie stierven, door te geven aan hun neef Henri Gallice, die hem château Gallice noemde. Gepassioneerd over het jagen, installeerde Gallice het standbeeld Le Veneur (1890) en zag de kelders tijdens de Eerste Wereldoorlog veranderen in een militair ziekenhuis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel achtereenvolgens een hoofdkwartier voor de Britse, Duitse en Amerikaanse legers.

Het kasteel werd in 1943 door de stad Epernay verworven en herbouwt zijn oorspronkelijke naam en herbergt al in 1945 het gemeentelijk museum en de bibliotheek. Na een renovatie heropende hij in 2021 als Champagnewijnmuseum en regionale archeologie, waarbij wijnerfgoed en archeologische collecties werden gecombineerd. De eclectische architectuur, die neo-Louis XIII en de Italiaanse renaissance combineert, en de rijk gedecoreerde interieurs (beelden van Michel-Victor Cruchet, marquettevloer), maken het tot een uitzonderlijke getuige van de burgerlijke luxe van de 19e eeuw.

Het landgoed strekte zich ooit uit tot de spoorweg, waaronder exotische kassen (orchideeën, palmbomen), rozenbossen en sinaasappelbossen, bekroond in 1848 en 1851. De kelders, gegraven in 1852, dienden zowel als opslagplaats voor champagne als als productieruimte. Het Château Perrier is een historisch monument in 2013 en illustreert zowel de economische ontwikkeling van Champagne als de evolutie van lokale musea, van wijn etnografie (ontworpen door Georges-Henri Rivière in 1960) tot zijn huidige roeping.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn vier gevels met een verscheidenheid aan stijlen, verenigd door een polychromie van baksteen en witte steen, d'ardoise daken en gesneden decoraties. In de grote woonkamer, geïnspireerd door Versailles, en de lift geïnstalleerd in 1877 (een van de eerste privates in Frankrijk) markeren de mix van weelde en moderniteit. Vandaag de dag wordt de tuin teruggebracht tot 7.500 m2 met sporen van de tuinbouw verleden, terwijl de collecties van het museum sporen van 2000 jaar regionale geschiedenis, van neolithicum tot de gouden eeuw van champagne.

Externe links