Verwerving door de familie van Sèze 1625 (≈ 1625)
Begin van familiebezit.
1er décembre 2015
Registratie als historisch monument
Registratie als historisch monument 1er décembre 2015 (≈ 2015)
Officiële bescherming van het kasteel en bijgebouwen.
Fin XIXe - début XXe siècle
Herinrichting van het kasteel
Herinrichting van het kasteel Fin XIXe - début XXe siècle (≈ 2025)
Huis lichaam verbeterd, centrale paviljoen toegevoegd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
In totaal, het kasteel Pandefleurs bestaande uit het gehele huis lichaam, de put en de gevels en daken voor de andere gebouwen, met uitzondering van de moderne kelder (cad. AW 204, 312, 313 zie plan gehecht aan het decreet): inschrijving bij order van 1 december 2015
Kerncijfers
Famille de Sèze - Historische eigenaar
Bezit het landgoed sinds 1625.
Adolphe Charoulet - Adjunct en eigenaar
Acquiert het kasteel na de familie van Sèze.
Oorsprong en geschiedenis
Château Pindefleurs, gelegen in Saint-Émilion, is een historisch monument uit de 18e eeuw. Oorspronkelijk was het een kleine cartreuse met vleugels van bijgebouwen in ruil voor pleinen, typisch voor de lokale architectuur. Dit domein behoorde tot de familie van Sèze sinds 1625 en bleef enkele generaties in deze lijn alvorens in handen van MP Adolphe Charoulet.
In de late 19e en vroege 20e eeuw onderging het kasteel grote renovaties. Het huis werd versterkt en uitgerust met een centraal paviljoen met een dak met vier hellingen, dat de uitbreiding van de wijnbouwactiviteit in de regio Saint-Émilion weerspiegelt. Deze architectonische veranderingen illustreren de aanpassing van het terrein aan de economische behoeften van de tijd, met name de wijnproductie.
Het kasteel, met inbegrip van het huis, de bron en de gevels van de andere gebouwen (met uitzondering van de moderne kelder), werd in opdracht van 1 december 2015 als Historisch Monument opgenomen. Tegenwoordig is het eigendom van een particulier bedrijf en wordt het gerestaureerd om zijn architectonisch en historisch erfgoed te behouden.
Het landgoed is symbolisch voor Saint-Emilionnais, waar architectuur en geschiedenis nauw verbonden zijn met wijnbouw. De veranderingen in de loop der eeuwen weerspiegelen de evolutie van landbouwpraktijken en esthetische smaken, met behoud van een sterke lokale identiteit.
Hoewel de praktische informatie over de aangeboden bezoeken of diensten niet wordt gespecificeerd, blijft het kasteel een opmerkelijk voorbeeld van de wijn en het architectonisch erfgoed van New Aquitaine, tussen traditie en modernisering.
