Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Pleinbosc, ook bekend als het Château de Plain-Bosc, is een 17e-eeuwse residentie gelegen in Etoutteville, Seine-Maritime. Gebouwd in steen en steen, belichaamt het de karakteristieke architectuur van de Henry IV tijdperk, met een unieke behuizing body, hoek torentjes en een hoge top. De toegang wordt gemaakt door veranda's doorboord in de wand van behuizing, aangevuld met een dovecote.

Vanaf de 12e eeuw behoorde de seigneury van Plain Bosc tot de familie van Tonneville, voordat ze werd gegeven aan Louis de Brézé, Grand Sénéchal van Normandië, aan het einde van de 15e eeuw. In 1570 verkocht Claude de Lorraine, hertog van Aumale, en zijn vrouw Louise de Brézé het landgoed aan Georges Langlois, die begon met de bouw van het huidige kasteel. In de 18e eeuw kwam het in handen van de familie Le Bègue de Germiny, waarna het in 1813 werd overgenomen door de voorouders van de graaf van Maupeou d'Ableiges, eigenaar in 1987.

Het kasteel, een privé-eigendom dat niet voor het publiek toegankelijk is, wordt sinds 3 mei 1974 gedeeltelijk als historische monumenten vermeld. Deze bescherming dekt de gevels, daken, een binnenhaard, de wand van de behuizing met zijn veranda's, en de duvecote. De architectuur weerspiegelt de invloed van de Normandische heidenen, aangepast aan het plattelandsleven en vertoont een hoge sociale status.

Hoewel bronnen een oorsprong noemen in de zestiende eeuw, werd de periode van de belangrijkste bouw bevestigd in de zeventiende eeuw door Monumentum. De site blijft een getuigenis van de evolutie van lokale seigneuries, tussen middeleeuwse erfgoed en architectonische aanpassingen van de late Renaissance.

Externe links