Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Tallard ontstond in de 10e eeuw onder de bescherming van de prinsen van Oranje, voordat het in 1215 werd afgestaan aan de Hospitallers van de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem. De laatste bouwde een kastelet, in 1322 vervangen door een kasteel gebouwd door Arnaud de Trians, eerste heer van Tallard, na een uitwisseling van land met Sicilië. De huidige kerker, nu uitgevonden, en het huis in restauratie dateert uit deze periode. In 1326 werd Tallard een burggraaf met de gehechtheid van zeven naburige parochies.

In de 15e eeuw trouwde Bernardin de Clermont, afstammeling van Arnaud de Trians, met Anne de Husson, gravin van Tonnerre, waardoor een grote transformatie van het kasteel mogelijk werd. Het voegt een voorhof met een Guards kamer, een flamboyante gotische kapel, een ingang kastanje en een park, terwijl het verfraaien van het huis met Franse knikkers en plafonds. == Geschiedenis ==De Clermonts werden twintig jaar lang in ballingschap gebracht door François de Bonne, hertog van Lesdiguières.

In 1600 kocht en herstelde Étienne de Bonne d'Auriac het verzwakte fort. Zijn erfgenaam, Camille d'Hostun, burggraaf en maarschalk van Frankrijk onder Lodewijk XIV, werd eigenaar. Het kasteel werd in 1692 in brand gestoken door de hertog van Savoye, waarna het werd verlaten tot 1897, de datum van zijn verlossing door historicus Joseph Roman. In 1927 redde gravin Blanche van Clermont-Tonnerre hem tot zijn dood in 1944. De stad Tallard verwierf in 1957 en begon met voortdurende restauraties, met name door het Comité voor de Bescherming van het Kasteel.

Het kasteel, gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument (chapelle in 1897, corps des Gardes in 1958, ruïnes in 1969), domineert de Durance met zijn ronde torens, zijn verwoeste rechthoekige kerker, en zijn seigneuriale huis. Vandaag de dag zijn de werken bedoeld om de oude pers voor culturele evenementen toegankelijk te maken en zo haar erfgoedrol te behouden.

Externe links