Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het onderste kasteel van Sedan, ook wel het Princes' Castle of Princes' Palace genoemd, werd in 1611 gebouwd op initiatief van Henri de La Tour, hertog van Bouillon, prins van Sedan. Dit paleis is ontworpen door architect Salomon de Brosse en weerspiegelt een architectuur aan het scharnier tussen Franse Renaissance en classicisme, met een stadsgevel met vermiculeerde bazen die een martial look oproepen, en een binnenplaats versierd met pilasters en dakramen afwisselend driehoekig of rond. Het verving muren en een middeleeuwse wijk vernietigd voor de bouw, symboliserend de piek van de vorstendom voor de annexatie door Frankrijk in 1642.

Een prinselijke residentie van 1614 tot 1642 werd na de annexatie het huis van de gouverneurs van Sedan. Omgeven door sloten en voorzien van een ophaalbrug, herbergde het ook een hal met rijtuigen en stallen. Vanaf de Revolutie werd het omgetoverd tot een kazerne, waardoor de meeste interieurversieringen verloren gingen, met uitzondering van een gesneden houten trap en een gewelfde open haard. De sloten werden in 1878 gevuld en de carrossehal werd omstreeks 1880 door brand verwoest. In 1952 werd een historisch monument opgericht, nu illustreert het het architectonisch erfgoed van de Ardennen.

De site bezette aanvankelijk een versterkte 16e eeuwse gebied, de "Moulin wijk," waaronder een artillerie terras. De bouw van de château-bas in de 17e eeuw omvatte een bastion ontworpen door Turenne, nu verdwenen. Materialen uit lokale steengroeven benadrukken de territoriale verankering van het gebouw. De stadsgevel, meer sober, contrasteert met de elegantie van de binnenplaats, die een dualiteit weerspiegelt tussen defensieve functie en prinselijke residentie. De monumentale poort, geïnspireerd door de stadspoorten, markeerde de ingang van het kasteelcomplex alvorens het hoge kasteel te bereiken door een brug, nu verdwenen.

De plannen van Salomon de Brosse, een protestantse architect die ook voor Maria van Medici werkte, getuigen van een verlangen naar moderniteit. De hertog van Bouillon was op zoek naar een comfortabeler verblijf dan de middeleeuwse appartementen van het kasteel. Na 1642 verloor het paleis zijn politieke rol, maar behield een symbolische functie voordat het een militair gebouw werd. Zijn classificatie in 1952 en zijn gedeeltelijke inscriptie in 2003 bewaarde zijn gevels en daken, evenals de overblijfselen van de zestiende eeuw op de binnenplaats.

Externe links