Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Audaux werd gebouwd tussen 1650 en 1659 op initiatief van Johannes II van Gassion, voorzitter van het parlement van Navarra en van een familie van soldaten. Het landgoed werd in 1660 opgericht als markiesat. Johannes van Gassion, toen zijn zoon Peter, vergroot het gebouw, inclusief de kapel in 1667. Het kasteel werd in 1733 overgedragen aan de familie Moret van Grolée voordat het tijdens de Revolutie in beslag werd genomen.

In de 19e eeuw werd het kasteel eigendom van Michel-Arnauld d'Abbadie d'Arrast, vader van ontdekkingsreiziger Antoine d'Abbadie, ook eigenaar van het kasteel van Abbadia. In 1792 werd het landgoed verkocht aan een Bayonnais voordat het gekocht werd door de abdis. In 1926 werd een Amerikaan genaamd Wilcox le modernita (elektriciteit) voordat het werd verworven in 1943 door de stichting van de Apprentices van Auteuil, die het in 1947 gerestaureerd onder leiding van architect Jules-Antoine notaris. Sindsdien heeft hij de Erfgoeddagen bezocht.

Het kasteel wordt architecturaal onderscheiden door zijn centrale huis body geflankeerd door twee "U" vleugels, omgeven door gracht en toegankelijk door vier bruggen. Het keizerlijke dak, de open ramen en de Marshalszaal (gedecoreerd vloerplafond) maken het tot een belangrijke getuige van de Bernaise architectuur van de zeventiende eeuw. De westelijke vleugel, vroeger gewijd aan stallen, is nu in ruïnes. Het landgoed, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1947 en in 2015, omvat ook gemeenten, een molen en tuinen.

De overdracht van het kasteel weerspiegelt de historische omwentelingen: van de parlementaire adel (Gassie) tot de aristocratie van de Ancien Régime (Meer van Grolée), dan tot de burgerlijke en verkennende families (van Abbadia). De huidige roeping, gekoppeld aan onderwijs en de bescherming van het erfgoed, maakt deel uit van een continuïteit van het behoud sinds de classificatie ervan. De opeenvolgende restauraties, zoals die van 1947, hebben haar oorspronkelijke karakter behouden en zich aangepast aan hedendaags gebruik.

Externe links