Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Bois-Héroult vindt zijn oorsprong in een Normandische feodale vesting, genoemd sinds de 14e eeuw als een "kasteel fort met het recht om te kijken," gelegen tussen een kerk en een begraafplaats. De overblijfselen van dit tijdperk, met inbegrip van sporen van uitlopers, blijven in de omliggende bossen. Deze strategische site bestuurde een belangrijke kruising van de weg, waaronder de "Chasseurs-marées weg" die Dieppe met Parijs verbindt, en een Romeinse weg gebruikt voor zouttransport, bewaakt voor de gabelle.

Het huidige kasteel werd gebouwd tussen 1715 en 1721 door Jacques Alphonse de Civille Saint Mards, op land gebracht in bruidsschat door zijn vrouw, mevrouw Bonissent de Buchy. Gebouwd in steen en steen met een hoog Louis XIII stijl dak, het vervangen van een geraspte middeleeuwse kasteel voor de gelegenheid. Een ambachtsman genaamd Delalande tekende een baksteen in 1721, vlakbij de trap van de dubbele revolutie. Het park, oorspronkelijk Frans, werd herontworpen naar het Engels in de 19e eeuw, vervolgens gerestaureerd in de jaren 1960 met rechte perspectieven en een uitgebreid bekken.

Het landgoed dankt een deel van zijn prestige aan Abbé Le Turcer de Longchamp (1748 In de 18e eeuw plantte hij opmerkelijke bomen (cedars, redwoods, paarse beuken) en publiceerde La Flore des Environs de Rouen. Het kasteel, zijn dovecote (eind achttiende), de gemeenten (gebouwd rond 1778 door de architect Hardy), evenals het park, zijn beschermd als historische monumenten sinds 1966. Het landgoed is eigendom van de familie van Pradel de Lamaze en opent van juni tot september, buiten augustus.

De nabijgelegen kerk, gewijd aan de Geboorte van Onze-Lieve-Vrouw, dateert uit de 15e eeuw en presenteert een gesneden houten veranda. Het was een plaats van aanbidding voor de heren van Civil, dan voor de familie van Broglie. Een broederschap getrouwd met Saint-Fiacre werd goedgekeurd in 1488, getuigend van de religieuze verankering van het dorp. Het kasteel, oorspronkelijk in de richting van de vallei, werd opnieuw ingericht met de toevoeging van een Lodewijk XV parron rond 1750, aangeboden als huwelijksgeschenk in 1804.

Bois-Héroult, een landelijke gemeente van Seine-Maritime, behoudt zo een erfgoed gekoppeld aan haar Normandische geschiedenis, tussen middeleeuwse militaire strategie, 18e eeuwse klassieke architectuur en botanisch erfgoed. Het landgoed, met zijn oranjerie en oude beelden, illustreert de evolutie van de tuinen en de invloed van lokale elites op het landschap.

Externe links