Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Lordat Castle, gelegen in het departement Ariège in Occitanie, is een van de oudste feodale kastelen in de bovenste provincie Foix. Gebouwd tussen de 9e en 11e eeuw, illustreert het de middeleeuwse militaire architectuur van de Arische Pyreneeën. De 965 m hoge kalksteen piton kijkt uit over de 400 m hoge Ariège vallei, met een uitzonderlijke strategische positie. De huidige ruïnes onthullen dikke muren, torens en concentrische behuizingen aangepast aan de rotsachtige reliëf.

Het kasteel werd in 970 genoemd als de hoofdstad van een ministerie en werd in 1034 door Bernard, graaf van Carcassonne, aan zijn zoon Roger, eerste graaf van Foix overgedragen. In de 13e eeuw werd het een toevluchtsoord voor de Katharen tijdens de kruistocht tegen de Albigois, voordat het werd bezet en gedeeltelijk vernietigd door de koning van Aragon. Lordat's familie, invloedrijk met de Graven van Foix, verliet hem tijdens de Religieoorlogen. In 1582 op bevel van Hendrik IV werd hij in ruïnes gestort en diende hij zelfs als gevangenis in de zeventiende eeuw.

Het kasteel is in 1923 een historisch monument geworden en is sinds 1999 het onderwerp van consolidatiewerkzaamheden van de Communes of the Valleys of Ax in het kader van een in 1996 ondertekende ehyteotische huurovereenkomst. Remnants omvatten een rechthoekige vier verdiepingen tellende kerker, tanks en huizen met gebogen openingen. Sinds 2016 is de site open voor het publiek met zomeranimaties (falkon, middeleeuwse reconstructies) en een actief conserveringsprogramma.

Een anekdote uit de 19e eeuw roept de laatste heren van Lordat op, drie excentrieke broeders bijgenaamd Lordat-messe, Lordat-cheval en Lordat-bezoek, wiens lokale frascs in herinnering bleven. Het kasteel, een symbool van het Katharen verzet en de feodale geschiedenis van Ariegean, belichaamt vandaag een dynamisch cultureel erfgoed, waarbij behoud en toeristische bemiddeling worden gecombineerd.

Recente werkzaamheden (2012/2015) richtten zich op het beveiligen van metselwerk, waaronder de zuidelijke poterne, de lodges en de keeltoren. Een architectonische diagnose hielp bij het definiëren van een programma van de bewaring van de behuizing, terwijl opgravingen en studies voltooien de kennis van de site. De heropening in 2016 markeerde een nieuwe start voor dit emblematische monument van de Pyreneeën.

Externe links