Bouw van duivenhuis en stallen 4e quart XIIe siècle (≈ 1287)
Eerste middeleeuwse structuren bewaard gebleven.
XVIe siècle
Northwest Wing Construction
Northwest Wing Construction XVIe siècle (≈ 1650)
Grote woonuitbreiding.
XVIIe siècle
Kasteel en tuinindeling
Kasteel en tuinindeling XVIIe siècle (≈ 1750)
Klassieke stijl en aristocratisch prestige.
1725-1800 (XVIIIe siècle)
Afwerking van het park en opritten
Afwerking van het park en opritten 1725-1800 (XVIIIe siècle) (≈ 1763)
Eindlandschapsstructuur.
29 mars 1967
Registratie van gevels en tuinen
Registratie van gevels en tuinen 29 mars 1967 (≈ 1967)
Eerste officiële gedeeltelijke bescherming.
2 novembre 1979
Ranglijst van duiven en stallen
Ranglijst van duiven en stallen 2 novembre 1979 (≈ 1979)
Betere erkenning van erfgoed.
25 novembre 1985
Noordwestelijke vleugelranglijst
Noordwestelijke vleugelranglijst 25 novembre 1985 (≈ 1985)
Volledige bescherming van de 16e vleugel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen namen genoemd in de bronnen
De archieven vermelden geen eigenaar of architect.
Oorsprong en geschiedenis
Het kasteel van Ricey-Bas, gelegen in de stad Riceys (Aube, Grand Est), is een monument waarvan de oorsprong teruggaat tot de 4e kwart van de 12e eeuw, zoals blijkt uit de oudste elementen: de dovecote en de stallen. Deze gedeeltelijk bewaard gebleven structuren illustreren het strategische en agrarische belang van de site in de Middeleeuwen. De Noordwestelijke vleugel, gebouwd in de 16e eeuw, markeert een eerste fase van uitbreiding, die de evolutie van de residentiële en defensieve behoeften van het tijdperk weerspiegelt.
In de 17e eeuw onderging het kasteel een grote transformatie met de toevoeging van een huis lichaam en de ontwikkeling van een Franse tuin, symbool van prestige en aristocratische invloed. Dit werk gaat verder in de 18e eeuw, waarin het park en de steegjes gestructureerd zijn en het monumentale karakter van het ensemble consolideren. De duvecote, de stallen en de noordwestelijke vleugel werden achtereenvolgens beschermd in de 20e eeuw (classificaties in 1967, 1979 en 1985), waarbij hun erfgoedwaarde werd erkend.
De beschermde elementen omvatten de gevels, daken, de tuin en de grote opritten van het park, terwijl de dovecote en stallen, daterend uit de 12e, 17e en 18e eeuw, de superpositie van de architectonische tijdperken markeren. Het kasteel, hoewel gedeeltelijk toegankelijk, blijft een getuigenis van de sociale en esthetische veranderingen van Champagne-Ardenne, tussen middeleeuwse nutsfunctie en residentiële ambitie van de moderne tijd.