Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Schola Cantorum van Parijs werd geboren in 1896 op initiatief van drie muzikanten Geïnspireerd door de Chanteurs de Saint-Gervais, richtten ze een school op om dit oude repertoire uit te zenden, in competitie met de École Niedermeyer. Het onderwijs, gestructureerd in gratis en tegen betaling cursussen, is gebaseerd op cijfers zoals Abbé Vigourel (gregorische) of Guilmant (orgel). De school opent haar deuren op Stanislas Street, in een context van religieuze muzikale vernieuwing.

In 1900 vestigde de Schola zich in het voormalige klooster van de Engelse Benedictijnen, 269 rue Saint-Jacques, na een weerklinkend succes op de Universal Exhibition waar de zangers van Saint-Gervais 60.000 toeschouwers trokken. Charles Bordes organiseert assises op religieuze muziek en inhuldigt het nieuwe pand met een concert. De verordening bevat innovatieve pedagogische beginselen: geen leeftijdsgrens, diploma's, studentenconcerten en verplichting om deel te nemen aan vocale ensembles. De school groeide snel van 21 leerlingen in 1896 tot 500 in 1924.

Gemerkt door cultureel nationalisme, promoot de Schola een "zuivere nationale muziek," die middeleeuwse repertoire, Franse klassiekers en regionale volksliederen combineert. Zijn oprichters, dicht bij de Franse Homeland League, verzetten zich tegen overheidsinstellingen, gericht op het creëren van een authentieke Franse kunst. Na de dood van Bordes (1909) en Guilmant (1911) leidde Vincent d'Indy alleen tot zijn verdwijning in 1931. Een intern conflict in 1934 leidde tot de omverwerping van de raad van bestuur, resulterend in het aftreden van 49 van 54 professoren en de oprichting van de César-Franck School door de studenten van d'Indy.

Sinds 1980 is het Schola Cantorum een particuliere instelling voor hoger onderwijs, nog steeds gevestigd aan de Rue Saint-Jacques. Het biedt training in drie cycli (elementair, superieur, afgestudeerd) die instrumenten, zang, compositie, theater en dans, waaronder een diploma in danstherapie. Zijn geschiedenis weerspiegelt een spanning tussen religieuze traditie, artistiek nationalisme en onderwijsonafhankelijkheid, in een erfenis die gekenmerkt wordt door zijn oprichters en hun visie op alternatieve muziekonderwijs.

Externe links