Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Shangri-La Paris ontstond in 1891, toen prins Roland Bonaparte, Napoleon I's kleinzoon en gepassioneerd over plantkunde en geografie, land verwierf in Chaillot om een doos te bouwen voor zijn collecties. De architect Ernest Janty, een student van Hector Lefuel, richtte tussen 1892 en 1895 een weelderige Lodewijk XIV-stijl herenhuis op, gefinancierd door de erfenis van de vrouw van de prins, Marie-Félix Blanc, dochter van de oprichter van het Monte Carlo casino. Het gebouw, georganiseerd rond een centrale binnenplaats, herbergt een grote bibliotheek en grasbedden, die de wetenschappelijke belangen van de prins weerspiegelen.

Prins Roland Bonaparte overleed in 1924 in het hotel, waardoor hij een verzameling van 150.000 zeldzame werken achterliet, waaronder boeken van Napoleon I en prinses Mathilde. In 1925 verkocht haar dochter, prinses Marie Bonaparte, het gebouw aan de Suez Canal Company, die in 1929 grote veranderingen begon onder leiding van Michel Roux-Spitz. De bibliotheek, te groot om te worden verplaatst, bleef er tot 1942 voordat ze werd overgebracht naar de Vereniging van Geografie en de Nationale Bibliotheek.

Het hotel werd in 1945 gekocht door de staat om het Nationaal Bureau voor Buitenlandse Handel te installeren en werd uiteindelijk in 2005 verkocht aan de Shangri-La groep voor €92 miljoen. Een ambitieuze restauratie, onder leiding van Richard Martinet en Pierre-Yves Rochon, geeft de plaats zijn oorspronkelijke genot en past zich aan het luxe hotelgebruik aan. Het etablissement, dat in 2010 werd geopend en in 2014 onderscheiden was, combineert historisch erfgoed met high-end services, met 100 kamers en suites, een spa van 17 meter en kamers die sinds 2009 als historische monumenten zijn geclassificeerd.

De architectuur van de Shangri-La Paris draagt de sporen van haar metamorfoses: de gevel aan de avenue d'Iéna, die aanvankelijk door zolder zolders werd overdonderd, wordt in 1929 vereenvoudigd door rechte muren en niveaus in stappen, terwijl de gemeenten van de rue Fresnel, voorheen gewijd aan de bibliotheek, gedeeltelijk worden omgezet in parkeren onder een glazen dak. Het interieur behoudt echter originele elementen, zoals de eretrap, de axiale galerieën of de woonkamer van de prins op de tweede verdieping, beschermd door de inscriptie van de historische monumenten.

Externe links