Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre de Prades, gelegen in de Pyrénées-Orientales in Occitanie, ontstond in de 9e eeuw toen Sunifred, Marquis de Gothie, de villa van Prades aan de abdij van Lagrasse aanbood in 843. De kerk, genoemd al in 870 en bevestigd door een pauselijke bubbel in 1228, werd herbouwd in de 12e eeuw in een romaanse stijl, waarvan vandaag de Lombard-stijl klokkentoren blijft. Deze klokkentoren, die gedeeltelijk om politieke redenen in de 14e eeuw werd ontmanteld, werd na 1349 gerestaureerd. Het huidige gebouw, in gotische stijl, ondanks de late bouw (X-VIIIe eeuw), werd uitgebreid vanaf 1606 om te reageren op bevolkingsgroei, met een westerse gevel voltooid in 1668.

In de 17e eeuw werd de kerk verfraaid door barokke elementen, waaronder het monumentale altaarstuk van Sint-Pieter (1696 Dit altaarstuk, beschouwd als het grootste in Frankrijk, leidde tot controverse tussen de consuls van Prades en de bisschop van Elne vanwege zijn Catalaanse barokke stijl en pauselijke verwijzingen. In de 18e eeuw werden twee kapellen toegevoegd aan beide zijden van het transept (1735 en 1749), en arcades van het klooster van Saint-Michel-de-Cuxa, aangeboden door George Grey Barnard in 1913, kwam om de westerse gevel te versieren. In 1948 werd een historisch monument gebouwd en in de kerk bevindt zich ook een rijke liturgische schat, waaronder overblijfselen van de Abdij Cuxa.

Het interieur van de kerk, in tegenstelling tot zijn sobere buitenkant, onthult een uniek gewelfd schip in kruis-dogives, zijkapellen versierd met retables, en muurschilderingen van Leo Polge (1872). Tot de opmerkelijke elementen behoren de begrafenis van Sunyer, een gerestaureerd 19e-eeuws orgel en een roze marmeren dooptank uit Saint-Michel-de-Cuxa. De schat, toegankelijk via de klokkentoren, bewaart middeleeuwse relikwieën en liturgische objecten, getuigen van zeven eeuwen lokale religieuze geschiedenis.

De klokkentoren, 30 meter hoog, combineert een Romaanse basis gemaakt van geslepen steen (XII eeuw) en een opengewerkte 19de eeuwse pijl. Zijn campanile, gerestaureerd in 2019, herbergt een 850 kg bel uit de 17e eeuw. De kerk, in het hart van het oude kerkelijke dorp Prades, illustreert de architectonische en artistieke evolutie van de Conflent, tussen Romaanse, Gotische en Barokke invloeden, met behoud van sporen van zijn middeleeuwse en moderne verleden.

Het altaarstuk van Sint Petrus, een meesterwerk van Joseph Sunyer, domineert het koor met zijn 15,5 meter hoge en zijn gouden beelden die het leven van de heilige vertegenwoordigen. Het werd in 1908 gerestaureerd in 2012. De veertien zijkapellen, gewijd aan verschillende heiligen en broederschappen, huisretables uit de 17e en 18e eeuw, waarvan sommige afkomstig zijn uit de abdij van Cuxa. Het orgel, gebouwd in 1818 door de gebroeders Grinda, en de muurschilderingen van Polge completeren dit uitzonderlijke erfgoed, dat de culturele en religieuze rijkdom van Prades weerspiegelt.

Externe links