Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint-Pieterskerk van Barbotan à Cazaubon dans le Gers

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise Renaissance et néo-Renaissance
Eglise romane
Gers

Sint-Pieterskerk van Barbotan

    Le Bourg 
    32150 Cazaubon
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Église Saint-Pierre de Barbotan
Crédit photo : Jack ma - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1355
Woesten van de Zwarte Prins
1er quart XVIe siècle
Bouw van een kerk
1828
Ontdekking van Gallo-Romeinse resten
1899
Toegevoegd klokkentoren-piramide
9 juin 1925
Registratie van het portaal
1926
Inscriptie van de deur
27 juin 1991
Brand vanuit de thermale baden
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Renaissance Portal: Registratie bij Beschikking van 9 juni 1925

Kerncijfers

Clair-Joseph de Barbotan - Thermische restaurator Opgegraven Romeinse resten.
Henri IV - Koning van Frankrijk Bij Barbotan's thermale baden.
Montaigne - Filosoof en schrijver Bezoeker van thermaal water.
Prince Noir - Engels militair chief De kerk is beschadigd in 1355.

Oorsprong en geschiedenis

St. Peter's Church in Barbotan, gelegen in Cazaubon, Gers, is een religieus gebouw dat dateert uit het begin van de 16e eeuw, met een oude stadspoort. Gebouwd in een kalkmedium met hoge bakstenen delen, presenteert het een gebeeldhouwde Renaissance portaal, ingeschreven in de historische monumenten sinds 1925. De architectuur combineert unieke schip, gewelven herbouwd na de Honderdjarige Oorlog, en een klokkentoren-piramide toegevoegd in 1899. De grond, bestaande uit heet slib, vereiste palen voor zijn stabiliteit.

Het westerse portaal, een meesterwerk uit de Renaissance, is versierd met een boog in een baai van manden versierd met fijn bewerkte vormen en sculpturen. Pilasters met diamanten en roosmotieven frame het geheel, overdekt door een getrilobeerd ornament tympanum. Dit portaal opent onder de boog van de oude stadspoort, getuige van de architectonische integratie tussen stedelijke verdediging en plaats van eredienst.

De kerk werd na de Honderdjarige Oorlog opnieuw ontworpen, met frames direct aan de muren. De geschiedenis is verbonden met die van Barbotans thermale baden, bekend sinds de oudheid om hun therapeutische deugden. In de 16e eeuw bezochten persoonlijkheden als Montaigne of Henri IV de plaatsen, aangetrokken door bicarbonaatwater en hete modder. Het gebouw belichaamt dus zowel een religieus erfgoed als een gasconne thermische herinnering.

Barbotan's hedendaagse kerkpoort werd ingeschreven in 1926. Samen vormen deze elementen een emblematische plek van Cazaubon, gekenmerkt door zijn middeleeuwse en herboren verleden. De Gallo-Romeinse overblijfselen ontdekt in 1828 in de buurt bevestigen de oude bezetting van de site, gekoppeld aan de thermale bronnen geëxploiteerd sinds de oude periode.

In de 19e eeuw beleefde Barbotan-les-Thermes een gouden eeuw met de restauratie van de installaties door Clair-Joseph de Barbotan, die Romeinse sporen onthulde. Ondanks een tragische brand in 1991, blijft het station een plaats van reumatische en flebologische zorg, terwijl Saint-Pierre kerk behoudt zijn rol als architectonische getuige van deze thermische en religieuze geschiedenis.

De regio, in Lower Armagnac, was een gebied van passage en conflict, gekenmerkt door de Iberische, Romeinse en vervolgens Franco invasies. De seigneury van Cazaubon, verbonden aan de Graven van Armagnac, zag haar kerk en kasteel lijden aan de verwoestingen van de Zwarte Prins in 1355. Vandaag de dag blijft het gebouw een symbool van het lokale erfgoed, tussen middeleeuwse herinnering en thermaal erfgoed.

Externe links